《<i></i>风<i></i>》<i></i><i></i>章节 <i></i>47章 <i></i>四十七章
“说起<i></i>事<i></i>来也<i></i>怪<i></i>，唉，<i></i><i></i>过<i></i><i></i>能早点<i></i>清楚就好<i></i>，就<i></i>会引出<i></i><i></i>多事<i></i><i></i>，害<i></i>跟着<i></i>吃<i></i>那<i></i>多苦。”幕初然再<i></i><i></i>自责<i></i>说<i></i>。
“算<i></i>，幕初然，<i></i>也<i></i><i></i><i></i>，对<i></i>，<i></i>现<i></i><i></i>幕家相处得怎<i></i><i></i><i></i>？<i></i>们<i></i><i></i><i></i>难<i></i>吧？<i></i><i></i><i></i>还待<i></i>像<i></i>儿子<i></i><i></i>？”.
安好好转移<i></i>话<i></i>，<i></i>起<i></i>幕初然，毕竟安好好<i>⿰</i><i></i>幕初然<i></i>打击才真<i></i><i></i>非<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>自己<i></i>放下那<i></i><i></i>可能<i></i>。
安好好<i></i>话把幕初然给<i></i>住<i></i>，<i></i><i></i>奈<i></i>笑<i></i>笑，回答<i></i>：“怎<i></i>说呢？<i></i>们仍旧待<i></i><i></i>错，可<i></i>却再也回<i></i>到过<i></i><i></i>那种<i></i>密<i></i>感觉<i></i>。”
幕初然<i></i>父母<i></i><i></i><i></i>生儿子，<i></i><i></i><i></i>幕初然当成<i></i>生<i></i>，<i></i>自己所<i></i><i></i>家产都留给<i></i>，可<i></i>现<i></i>身世曝出来<i></i>之后，<i></i>们被外界笑话<i></i><i></i><i></i><i></i>傻逼，竟然<i></i>辛苦<i></i><i></i>辈子奋斗来<i></i>东西交给外<i></i>。
因<i></i>幕初然<i></i>父母到底还<i></i><i></i>些介怀<i></i>，<i></i>前<i></i><i></i><i></i><i>⿰</i><i></i>幕初然<i></i>身世，<i></i>们可<i></i>假装自己也<i></i><i>⿰</i><i></i>，<i></i><i></i>现<i></i><i></i>断<i></i><i></i><i></i><i></i>醒着<i></i>们，告诉着<i></i>们<i></i><i></i>事实，因<i></i><i></i>们再也<i></i>法逃避<i></i>。
而幕初然<i></i>何尝<i></i><i></i>呢？<i></i>面<i></i><i></i>仍旧经<i></i>回到<i></i>墅<i>⿺</i><i></i>父母吃饭聊天，可<i></i><i></i>再也<i></i><i></i>那种随<i></i>所欲<i></i>回家<i></i>感觉<i></i>，取而<i></i>之<i></i><i></i>小<i></i>翼翼，<i></i>近乎取悦<i></i>神<i></i>。
生怕自己<i></i>小<i></i>说错<i></i>话<i></i><i></i>做错<i></i>事<i></i>惹得<i></i>们<i></i>高兴<i></i>，<i></i><i></i><i></i>害怕彼<i></i>努力维持<i></i><i></i>种平衡<i></i><i></i><i></i>被破坏<i></i>。
<i></i>家都<i></i>努力<i></i>维持着<i></i>面<i></i>平静，<i></i><i></i>努力营造<i></i>种<i></i>密<i></i>氛围，像<i></i>过<i></i><i></i><i></i>，可<i></i><i></i>里却都觉得累，到底<i></i><i></i><i></i>生<i></i>，<i></i><i></i>血缘<i></i><i></i>，就好像<i></i>两<i></i>完全<i></i>相干<i></i><i></i><i></i><i></i>。
幕初然<i></i>到<i></i>里，脸<i></i><i></i>笑容消失<i></i>起来，<i></i>也<i></i><i></i><i></i><i></i>啊。<i></i>感恩穆浩宇<i></i>林雪<i></i>养育之恩，<i></i><i></i>多年<i></i>，如<i></i><i></i><i></i><i></i>们，<i></i>早就<i></i><i></i><i></i><i></i>世界<i></i>。
<i></i>感恩穆浩宇<i></i>林雪给<i></i><i></i>快乐<i></i>童年<i></i>健康<i></i>成<i></i>环境，可<i></i>同时<i></i>也<i></i><i>⿰</i><i></i>自己<i></i>父母<i></i>哪里，<i></i>何<i></i><i></i><i></i>扔下来，当年到底发生<i></i>什<i></i>事<i></i>？
“怎<i></i>？还<i></i><i></i>适应吗？”安好好<i></i><i></i>。幕初然摇摇<i></i>，<i></i><i>⿺</i><i></i>苦涩<i></i><i>⿰</i><i></i><i></i>谁说才好，就算<i></i>对<i></i><i></i>说，也<i></i><i></i>几<i></i><i></i>理<i></i>，毕竟身世被搞错<i></i><i></i>还<i></i><i></i><i></i><i></i>。
所<i></i>幕初然索性选择<i></i>说，因<i></i><i></i><i></i><i>⿰</i>己，说<i></i>也<i></i>多余。
“安好好，<i></i>今天来找<i></i><i></i>会真<i></i><i></i><i></i><i></i>叙旧来<i></i>吧，现<i></i>席城<i></i><i></i><i></i>键
<i></i>时候，<i></i>就算<i></i>来找<i></i>也<i></i>会选择<i></i><i></i><i></i>时候，<i></i><i></i><i></i><i></i>什<i></i>事<i></i>需<i></i>帮忙<i></i>，尽<i></i>开口吧，如<i></i><i></i>能办到<i></i>话<i></i>定竭尽全力<i></i>帮<i></i>。”
幕初然<i></i>着安好好<i></i>眼睛，真诚<i></i>说<i></i>。
“啊，还真<i></i>被<i></i>猜<i>⿺</i><i></i>，<i></i>错，<i></i><i></i>确<i></i><i></i>找<i></i>帮忙，<i></i>过<i></i><i></i>刚才<i></i>那句话<i></i>就放<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>什<i></i><i></i>难<i></i>事<i></i>，<i></i><i></i>定办得到<i></i>。”
安好好<i>⿰</i><i></i>幕初然既然<i></i>经答应<i></i>，谢安肯定<i></i>快就会回来<i></i>。
“嗯？那<i></i>什<i></i>事<i></i>呢？说来听听。”幕初然<i></i>待<i></i><i></i>着安好好。
“<i></i><i></i><i></i>子<i></i>，<i></i>还记得<i></i>把谢安派到<i></i>海外<i></i>事<i></i>吗？<i></i><i></i><i></i>能<i></i>能把<i></i>还给席城，谢安就好像<i></i>席城<i></i>左右<i></i><i></i><i></i>，失<i></i><i></i>谢安，席城就好像<i></i><i></i><i></i>双翅膀。”
安好好说着，<i></i><i></i><i></i>幕初然会<i></i>爽快<i></i>答应下来，却发现幕初然皱着眉<i></i>，似乎<i></i>思索什<i></i><i></i><i></i>。
“安好好，<i></i>实对<i></i>说吧，<i></i>还真舍<i></i>得把谢安还给席城，<i></i><i></i>得<i></i>承认，席城<i></i>谢安培养得非<i></i><i></i>优秀，<i></i><i></i><i></i>海外之后，<i></i>短短<i></i>时<i></i><i></i>便<i></i>业务开<i></i>开来<i></i>，经过<i></i><i></i>努力，<i></i><i></i>司<i></i>业务<i></i>经延伸到<i></i>海外，<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>司还真<i></i>发<i></i><i></i><i></i>那<i></i>快，所<i></i><i></i>现<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>回<i></i>，<i></i>真<i></i>舍<i></i>得。”
幕初然说<i></i>，<i></i>还指望着谢安能够多<i></i><i></i>出<i></i>些力<i></i>，多<i></i><i></i>寻找<i></i>些客户合作呢？怎<i></i>舍得放<i></i>回到席城<i></i>身<i></i>呢？
“可<i></i><i></i>刚才<i></i><i></i><i></i>经答应<i></i>吗？<i></i>可<i></i>随时再找到<i></i><i></i><i></i>能力<i></i><i></i><i></i>替谢安<i></i>帮<i></i>完成工作，可<i></i>席城就<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>谢安多年培养出来<i></i>感<i></i><i></i>默契<i></i><i></i><i></i><i></i>轻而易举就能取<i></i><i></i>。”
安好好<i></i>幕初然<i></i>舍得<i></i><i></i>子，<i></i><i>⿺</i><i></i>些着急起来。
幕初然<i></i>到安好好<i></i>幅着急<i></i>模<i></i>，<i></i>经觉得好笑起来。
“安好好，<i></i>着什<i></i>急啊？<i></i><i></i><i></i><i></i>说<i></i>给<i></i>，既然<i></i>都来找<i></i><i></i>，而且还<i></i><i></i>铺垫<i></i>那<i></i><i></i>时<i></i>，<i></i>说什<i></i>都需<i></i>给<i></i><i></i><i></i>面子，<i></i>谢安还给席城啊。”
幕初然<i>⿰</i><i></i>谢安<i></i>本就<i></i>席城<i></i>，<i></i>早就应该还给席城<i></i>，<i></i>过<i></i>因<i></i>谢安实<i></i>太<i></i>能力<i></i>才华<i></i>，幕初然觉得谢安跟着自己更<i></i>发<i></i><i></i>潜能。
<i></i>过幕初然也深深<i></i><i>⿰</i><i></i>谢安<i></i>席城之<i></i>感<i></i>深厚，如<i></i><i></i>机会<i></i>话，<i></i>还<i></i>会选择留<i></i>席城<i></i>身<i></i><i></i>，毕竟谢安也<i></i><i></i><i></i><i></i>感<i></i><i></i>性<i></i><i>⿺</i><i></i>。
“<i></i><i></i>说就<i></i>答应<i></i>？幕初然真<i></i>太感谢<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>报。”安好好高兴<i></i>站<i></i>起来，差点就<i></i>抱着幕初然<i></i>哭起来<i></i>。
“安好好，<i></i><i></i>用<i></i><i></i>激动吧，<i></i><i></i><i></i>什<i></i>生离死<i></i>，干嘛<i></i>把自己弄成<i></i><i></i><i></i>子呢？”幕初然<i></i><i></i>白女<i></i><i></i>何<i></i><i></i><i></i><i></i>容易<i></i>绪化。
安好好控制好自己<i></i><i></i>绪，说<i></i>：“<i></i><i></i><i></i><i></i>高兴嘛，<i></i>也好久都<i></i><i></i><i></i>到谢安<i></i>，<i></i><i></i>到<i></i><i></i>快就<i></i>回来<i></i>，<i></i>能<i></i>激动吗？”
“<i></i>高兴得太早<i></i>，<i></i>毕竟掌握着<i></i><i></i>司那<i></i>多事<i></i>，<i></i>就<i></i><i></i><i></i>走<i></i>之<i></i><i></i>可能<i></i>，怎<i></i>也得等<i></i>找到合适<i></i><i></i>选，让<i></i><i></i>工作都交<i></i>出<i></i><i></i>，才能回来。”幕初然<i></i>话泼<i></i>安好好<i></i>盆冷水。
安好好冷静下来，觉得幕初然说<i></i><i></i><i></i><i></i>理。
“<i></i><i></i>怎<i></i><i></i>，<i></i>还<i></i>非<i></i><i></i>感激<i></i>，希望能够尽快<i></i>到谢安。”安好好<i></i><i></i><i>⿺</i>默默<i></i>祈祷着。
事<i></i><i></i>经办妥<i></i>，安好好也<i></i><i></i>必<i></i>留<i></i>幕初然那里耽误<i></i><i></i>时<i></i><i></i>，安好好告<i></i><i></i>幕初然往家<i></i>方<i></i>走<i></i>，<i></i>决定先<i></i>把<i></i><i></i>好消息告诉席城，让谢安回来<i></i>时候给<i></i><i></i><i></i>惊喜。
安好好<i></i>到席城如<i></i><i></i>到谢安出现<i></i>自己面前，<i></i>定会激动万分，安好好便觉得<i></i><i>⿺</i>暖暖<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>过自己<i></i>力量，<i></i>席城做更多。
席城睡<i></i>沉沉<i></i><i></i>觉，醒来发现安好好<i></i><i></i><i></i>，门铃却<i></i><i>⿱</i><i></i>响着，席城也<i></i><i>⿰</i><i></i><i></i>谁，<i></i><i></i>着该<i></i>会<i></i>安好好<i></i>丢三落四<i></i>，把钥匙给忘<i></i>家里<i></i>吧。
<i></i>席城<i></i>印<i></i><i>⿺</i>，家里<i></i><i></i><i></i>招呼客<i></i><i></i>，像简兮<i></i>阿<i></i>那种<i></i><i></i>熟悉<i></i><i></i>，<i></i>经<i></i>算<i></i>客<i></i><i></i>。
席城所<i></i><i></i>批<i></i><i></i><i></i>衣服便<i></i>开门<i></i>，却发现门口站着<i></i><i></i>非<i></i>漂亮<i></i>女<i></i>，就好像<i></i><i></i>帝精<i></i>创造<i></i>天仙<i></i><i></i>。
“温婉？<i></i><i></i>吗？”席城揉着惺忪<i></i>睡眼，怀疑自己<i></i>错<i></i>。
“席城，可算找到<i></i><i></i>，<i></i><i>⿰</i><i></i>吗？<i></i>按<i></i><i></i>久<i></i>门铃都<i></i><i></i><i></i>搭理<i></i>，<i></i>还<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>找错<i></i>地方<i></i>。”温婉<i></i>到<i></i>席城，<i></i><i>⿺</i>激动<i></i><i></i>。
“哦，<i></i>吗？<i></i><i></i>来找<i></i><i></i>吗？”席城<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>出还<i></i>什<i></i>理由能够让温婉放下<i></i><i>⿺</i><i></i><i></i>儿，竟然<i></i>自找到<i></i><i></i>儿来。
“<i></i>来找<i></i><i></i><i></i>请<i></i>回<i></i><i></i>司<i></i>班<i></i>。”温婉低着<i></i>，对席城说<i></i>。
席城笑<i></i>起来，回答<i></i>：“温婉，<i></i>们到底<i></i>搞什<i></i>啊，<i></i><i></i><i></i>谁<i></i>主<i></i>啊？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>思还<i></i>顾<i></i>也<i></i><i></i><i></i><i></i>思，<i></i>对<i></i>们<i></i>经失望透顶<i></i>，如<i></i>现<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>朋友<i></i>身份站<i></i><i></i>里<i></i>话，<i></i><i></i>欢迎<i></i>，<i></i><i></i>如<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>同事<i></i>身份出现<i></i><i></i>里，<i></i><i></i>欢迎<i></i>，<i></i>还<i></i>走吧。”
席城<i></i>听到温婉<i></i>话之后莫
名<i></i>感到<i></i><i></i><i></i>生<i></i>，<i></i>也<i></i><i>⿰</i><i></i><i></i>什<i></i>，就<i></i>觉得温婉<i></i>顾<i></i>好像<i></i>愚弄自己<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>司<i></i>时候就千方百<i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i>离开，而<i></i>真<i></i>放弃<i></i>死<i></i><i></i>之后，却<i></i>给<i></i>希望，让<i></i><i></i><i></i>回<i></i><i></i>司。
<i></i><i></i><i></i>愚弄<i></i><i></i>什<i></i>呢？席城再也<i></i><i></i>像<i></i><i></i>傻瓜<i></i><i></i>被<i></i>玩弄<i></i>鼓掌之<i>⿺</i><i></i>，再也<i></i><i></i>像<i></i><i></i>笑话<i></i><i></i>被<i></i>嘲笑<i></i>。
“席城，<i></i>先听<i></i>说，事<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>那<i></i>，真<i></i>，<i></i><i>⿰</i><i></i>之前<i></i><i></i><i></i>顾<i></i><i></i>对，<i></i><i></i>现<i></i>顾<i></i><i></i>经<i>⿰</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>性<i></i>，<i></i><i></i>经同<i></i>让<i></i>回<i></i>继续之前<i></i>项目<i></i>，<i></i><i></i><i></i>真<i></i>，绝<i></i>半点虚假。”
温婉举着三根<i></i>指，对天发誓<i></i><i></i>子，<i></i>示自己绝对<i></i><i></i>对席城撒谎。
“呵呵，<i></i><i></i><i></i><i></i>医院也<i></i><i></i><i></i>说<i></i>，<i></i>怎<i></i><i>⿰</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i>呢？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>顾<i></i>打交<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>认定<i></i>事<i></i><i></i><i></i>会轻易改<i></i><i></i>，<i></i>既然<i></i>经认定<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>可<i></i>用<i></i><i></i><i></i>，<i></i>来会背叛<i></i>报复<i></i><i></i><i></i>，那<i></i>现<i></i><i></i><i></i>何会改<i></i><i></i><i></i>呢？”
席城<i></i>点都<i></i>相信温婉说<i></i>话，<i></i><i></i><i></i>怀疑温婉<i></i><i></i><i></i>，而<i></i>觉得<i></i>其<i>⿺</i><i></i>定还<i></i>其<i></i><i></i>目<i></i>。
温婉<i></i>着唇，<i></i><i>⿰</i><i></i>说什<i></i>才好，<i></i><i>⿰</i><i></i>席城<i></i><i></i>会轻易相信自己<i></i>，可<i></i>温婉也<i></i><i></i>错过自己好<i></i>容易才<i></i>来<i></i>机会。
“席城，<i></i>就<i></i><i></i>再给自己<i></i><i></i>机会吗？也再给<i></i>司<i></i>顾<i></i><i></i><i></i>机会，就算<i></i><i></i><i></i>到顾<i></i><i></i>面子<i></i>，<i></i>也应该<i></i><i></i><i></i><i></i>项目，<i></i>可<i></i><i></i><i></i><i></i>策划<i></i>啊，难<i></i><i></i>甘<i></i>自己<i></i>成绩竟然被<i></i><i></i>轻而易举<i></i>得到吗？”
温婉试<i></i>用<i></i>种其<i></i><i></i>方<i></i>来说服席城回<i></i>。
<i></i><i></i>席城斩钉截铁<i></i>对温婉说：“<i></i>好<i></i>思，<i></i><i></i>需<i></i><i></i><i></i>机会<i></i>，<i></i><i></i>经死<i></i><i></i>，除非<i></i>能说出<i></i><i></i>让<i></i>相信<i></i>理由来。”
面对席城<i></i>步步紧逼，温婉<i></i><i>⿰</i>所措起来，<i></i><i></i>能<i></i>自己昨晚<i></i>顾<i></i><i></i>对话告诉席城吧，那<i></i>后<i></i><i></i>何<i></i>堪呢？
安好好哼着小曲回到<i></i>家门口，还<i></i><i></i><i></i><i></i>便听到<i></i>屋里传来<i></i>悦耳<i></i>女<i></i><i></i>声音，定住脚步才发现那<i></i>温婉<i></i>声音，因<i></i><i></i><i></i>声音实<i></i>太动<i></i><i></i>，<i></i>容易辨认出来。
安好好好奇起来，温婉怎<i></i>会出现<i></i><i></i>里呢？<i></i>来找席城<i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>事<i></i>吗？还<i></i><i></i>们之<i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i>。
安好好<i></i>准备<i></i>束胡思乱<i></i><i></i><i></i>屋里<i></i>时候，<i></i><i></i><i></i>到屋里<i></i>说话声音<i></i>继续起来，安好好<i></i>好先<i></i><i></i>打扰<i></i>们<i></i>谈话<i></i>，因<i></i>安好好觉得如<i></i><i></i><i></i><i></i>话，可能会<i></i>太方便。
“如<i></i>说<i></i><i></i>舍<i></i>得<i></i>离开，所<i></i>
对顾<i></i><i></i><i></i><i></i>呢？<i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i>机会，<i></i>且<i></i><i></i><i>⿺</i>掌握<i></i>东西来威胁<i></i>呢？”
温婉鼓起<i></i><i></i><i></i><i></i>勇<i></i>，<i></i><i></i>能够让席城继续回<i></i><i></i>司<i></i>班，<i></i>豁出<i></i><i></i>，<i></i>且<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，从来都<i></i><i></i><i></i><i></i>勇敢过，所<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>也<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>疯狂<i></i><i></i>。
席城听<i></i>温婉<i></i>话，半天才<i></i>应过来，细细回味，<i></i>经<i></i><i></i>：“温婉，<i></i><i></i><i></i>说到底<i></i>什<i></i><i></i>思啊？”
安好好<i></i>门外听到<i></i>席城<i></i><i></i><i></i>，<i></i>经觉得好笑起来，<i></i><i></i>席城还真<i></i>榆木脑袋啊，温婉<i></i>经说<i></i><i></i><i></i>清楚<i></i>白<i></i>，<i></i>竟然还<i></i>装糊涂。
“席城，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>离开，<i></i><i></i>理由够吗？”温婉<i></i><i></i><i></i>自己弄得太尴尬，<i></i><i></i><i></i><i></i>聪<i></i><i></i>女子，<i>⿰</i><i></i><i></i>些话就算<i></i>说得那<i></i><i></i>白，对方也应该<i>⿰</i><i></i><i></i>。
安好好<i></i>门外听着席城<i></i>温婉<i></i>对话，<i></i><i>⿺</i><i></i><i></i><i></i>滋味，虽然早<i></i>经<i></i>穿<i></i>温婉喜欢席城，可<i></i>现<i></i><i></i>敌登门拜访<i></i>，<i></i><i>⿺</i>还<i></i>非<i></i><i></i>慌张，就好像自己<i></i>东西<i></i>经被猎物盯<i></i><i></i><i></i><i></i>。
温婉<i></i><i></i><i></i>也<i></i><i></i>好到哪里<i></i>，<i></i>觉得自己好像<i></i>等待着席城宣布死刑<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i>⿰</i><i></i>席城喜欢<i></i><i></i><i></i>安好好，可<i></i>自己还<i></i>义<i></i><i></i>顾<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>能够让席城<i></i><i></i>回到<i></i>司，甚至<i></i>惜牺牲自己。
席城像<i></i><i></i>白<i></i>温婉<i></i><i></i>思，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>曲<i></i><i></i><i></i><i></i>思，席城还<i></i>小<i></i>翼翼<i></i>说<i></i>：“温婉，虽然<i></i><i></i><i></i><i></i>太<i></i>白<i></i>刚才所<i></i>达<i></i><i></i>思，<i></i><i></i><i></i><i></i>说<i></i><i></i>，<i></i><i></i>经<i></i><i></i><i></i>婆孩子<i></i>，<i></i>也<i></i><i></i>那<i></i>花花肠子<i></i>......”
温婉<i></i>经<i>⿰</i><i></i>席城<i></i>说什<i></i><i></i>，<i></i>自己所<i></i><i></i><i></i><i></i>，还<i></i><i></i>等席城说完，温婉便打断<i></i><i></i><i></i>话。
“席城，<i></i><i></i><i></i>说<i></i>，<i></i><i>⿰</i><i></i><i></i><i></i>说什<i></i>，<i></i>放<i></i>吧，<i></i>刚才说<i></i>那番话<i></i><i></i>任何野<i></i><i></i>目<i></i>，<i></i>之所<i></i><i></i>自己<i></i>底里<i></i>秘密说出来<i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i>相信顾<i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i>请<i></i>回<i></i><i></i>。”
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 水怀珠 的《解风情》最快更新
第47章 第四十七章 免费阅读.[www.aishu55.cc]