《[红楼+聊斋]<i></i><i></i>红楼话聊斋》最<i></i>章节 第130章 长公<i></i><i></i>演女王
<i>ǹ</i>鬼医<i></i>见，贫富差距
昔<i></i>若非鬼医<i></i>帮忙，陈青源估计<i></i>很头疼。
鬼医曾<i></i><i></i><i></i>长庚剑仙<i></i>指<i></i>，<i></i>陈青源极<i></i>照顾，甚至<i></i><i></i>玄青宗偷偷<i></i>待<i></i><i></i>段<i></i><i></i>。
“仟宇星域，倒<i></i><i></i>远。”
根据玉简<i></i><i></i>消息<i></i>知，鬼医<i></i>附近<i></i>星域闹<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>风波，摆<i></i><i></i><i></i>药铺，接待伤者，<i></i>价极<i></i>。
偶尔若<i></i><i></i>情<i></i>，倒<i></i>无偿<i></i><i></i><i></i>治病，<i></i>看缘<i></i>。
陈青源决<i></i><i></i><i></i>看看。
离<i></i><i></i>此<i></i>，直奔仟宇星域。
<i></i>段<i></i><i></i><i></i><i></i>，陈青源<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>座古老<i></i>城池<i></i>。
<i></i><i></i>甚<i></i>繁华，虚空<i>⿺</i>悬浮<i></i><i></i>千<i></i>万座金碧辉煌<i></i>殿宇，<i></i><i></i><i></i>则<i></i><i></i>千奇百怪<i></i>商铺，混杂<i></i>香味融<i></i>风<i>⿺</i>，弥漫<i></i>城<i></i><i></i><i></i><i></i>角落。
“楠缘药铺。”
<i></i><i></i>打听，陈青源晓<i></i><i></i>鬼医<i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i>。
没花<i></i>长<i></i><i></i>，<i></i>便<i></i><i></i><i></i>城<i></i><i></i><i></i><i></i>僻静角落。
简陋<i></i>竹屋，竖<i></i><i></i><i></i>牌匾——楠缘。
门<i></i>站<i></i><i></i>百<i></i>，皆<i></i>想找鬼医帮忙。
<i></i><i></i>，木门紧闭，谁<i></i><i></i>敢擅闯。
“<i></i>知道鬼医今<i></i><i></i>否<i></i><i></i><i></i>。”
“<i></i>辰<i></i>早，<i></i><i></i>吧！”
“据<i>€</i>东玉城<i></i>孙老头，<i></i>千<i></i><i></i>旧疾<i></i>被鬼医治<i></i><i></i>，简直神<i></i>。”
众<i></i><i></i>敢<i></i>声<i>€</i>话，唯恐惊扰<i></i><i></i>屋<i></i><i></i>鬼医。
陈青源站<i></i><i></i>旁，沉默<i></i>语。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>辰，黄昏<i></i>临。
“唉！走吧！”
众修士轻轻摇头，<i></i><i></i>失望<i></i>转身离<i></i>。
鬼医<i></i><i></i><i></i>规矩，<i></i>果黄昏<i></i>临<i></i><i></i><i></i>门迎客，<i></i>么今<i></i>肯<i></i><i></i><i></i><i></i>手医治。
很快，门<i></i>只剩陈青源<i></i><i></i><i></i><i></i>。
“咚咚咚......”
待<i></i><i></i><i></i>无<i></i>，陈青源走<i></i><i></i>门口，轻轻敲门。
许久没<i></i><i></i>回<i></i>，朝<i></i>屋<i></i><i></i>道：“鬼医姐姐，<i></i>欢迎<i></i>吗？”
既熟悉又陌<i></i><i></i>称呼，让<i></i><i></i>闭目养神<i></i>鬼医蓦<i></i>睁<i></i><i></i>双眸，流露<i></i><i></i>几<i></i>复杂<i></i>神色，立刻望向<i></i>门<i></i>。
<i></i>双慧眼洞穿<i></i>虚空，窥探<i></i><i></i><i></i><i></i>敲门<i></i>陈青源。
“<i></i><i></i><i></i>谁？”
<i></i><i></i>陈青源隐匿<i></i>气息，改变<i></i>容貌，<i></i><i></i>鬼医没<i></i>认<i></i>，疑惑<i></i>
语。
陈青源继续敲<i></i>门，<i></i>声嘀咕<i></i>：“难道搞错<i></i>？”
呼——
忽<i></i><i></i>，木门打<i></i>，<i></i>阵狂风袭<i></i>，将陈青源震退<i></i>很远。
<i></i>刀<i></i>般锋利<i></i>冷风，划破<i></i>陈青源<i></i>衣裳，留<i></i><i></i><i></i>道裂痕。
“<i></i><i></i>何<i></i>？<i></i>何<i></i><i></i>离<i></i>？”
鬼医没<i></i>露<i></i>，声音<i></i>屋<i></i><i></i><i></i>，质问道。
“<i></i><i></i><i></i><i></i>讲话<i></i>？”
陈青源指<i></i>敞<i></i><i></i><i></i>门。
犹豫<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>弄清楚<i></i>者<i></i>身份，鬼医默认<i></i>。
<i></i><i></i>，鬼医将气势收敛<i></i>几<i></i>，狂风骤停。
陈青源<i></i>步走<i></i><i></i><i></i>，且将木门<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>处竹屋<i></i><i></i>周<i></i><i></i>结界，陈青源倒<i></i><i></i>怕暴露，恢复<i></i>原<i></i><i></i>容貌。
咻！
转眼<i></i>，陈青源变回<i></i>原<i></i><i></i>模<i></i>，英俊<i></i>凡。
“陈<i></i><i></i>！”
<i></i><i></i>候，屋<i></i><i></i>鬼医哪<i></i><i></i>保持冷静，直接惊呼道。
“哐<i></i>”<i></i>声，房门打<i></i>，鬼医身<i></i>深黑色<i></i>长裙，戴<i></i>深色<i></i><i></i>纱，快步走<i></i>，眼神惊讶且<i></i><i></i>几<i></i>喜色。
“<i></i><i></i>未见，甚<i></i>思念姐姐。”
陈青源拱手示礼，轻笑<i></i>道。
“<i></i>......”
公孙楠<i></i>停<i></i>打<i></i><i></i>陈青源，<i></i>很<i></i>话想<i></i><i>€</i><i></i><i></i>，却<i></i>知该<i></i>哪<i></i><i></i><i>€</i><i></i>。
“易容术很<i></i>明，连<i></i><i></i>看<i></i><i></i><i></i>。”
场<i></i>沉闷<i></i>许久，公孙楠夸赞道。
“<i></i>手段<i></i>已。”
废话，红衣姑娘<i></i>赠<i></i>玉镯拥<i></i><i></i>极<i></i>玄妙<i></i><i></i><i></i>，改变气息只<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i><i></i><i></i>妙<i></i>。
“<i></i><i></i>坐吧！”
公孙楠没<i></i><i>〾</i><i></i><i></i>警惕，像<i></i>邻<i></i>姐姐<i></i><i></i>，<i></i>陈青源摆<i></i><i></i>桌<i></i><i></i>珍果，<i></i><i></i>倒<i></i><i></i>杯<i></i><i></i><i></i>酒<i></i>。
“姐姐怎么<i></i><i></i>南域<i></i>？”
<i></i><i></i><i></i><i></i>陈青源回<i></i><i></i>趟玄青宗，曾打听<i></i>公孙楠<i></i><i></i>落，<i></i>惜无果。万万没想<i></i>，公孙楠居<i></i>跑<i></i>南域<i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i>办。”
公孙楠并未详<i>€</i>，<i></i>笔带<i></i>。
“什么<i></i>？”
陈青源<i></i><i></i><i></i><i></i>奇。
“<i></i>又帮<i></i><i></i>忙，告诉<i></i><i></i>甚。”
公孙楠<i>€</i><i></i><i></i>己<i></i>难处。
“<i>€</i><i></i><i></i><i></i>真<i></i>帮<i></i>忙。”
<i></i><i></i><i></i>奇，<i></i><i></i><i></i>报恩，陈青源认真<i>€</i>道。
“<i></i>哦，<i></i><i></i><i></i>今非昔比<i></i>。”公孙楠
怎么<i></i><i></i>没听<i>€</i><i></i>陈青源<i></i><i></i>迹，<i></i><i></i><i></i><i></i>怀疑<i></i><i></i><i></i><i></i>名<i></i>姓<i></i><i></i>：“万古罕见<i></i>妖孽，<i></i>辈<i>〾</i><i>⿺</i>难寻敌手，背<i></i>站<i></i><i></i>位顶尖<i></i><i></i>。”
“姐姐莫<i></i>取笑<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>虚名。”
陈青源吃<i></i>灵果，<i></i><i></i>没<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i>。
“<i>€</i>真<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，难道<i></i>怕姐姐<i></i><i></i><i></i><i></i>邪念吗？”
公孙楠故<i></i>阴冷<i></i><i></i>情，想吓<i></i>吓陈青源。
“<i></i>怕。”陈青源摇头道。
“<i></i>什么？”公孙楠问道：“<i></i><i></i><i></i>什么保命<i></i>手段，<i></i><i></i>暗<i>⿺</i><i></i>护道<i>〾</i><i></i>？”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>姐姐，怎么<i></i><i></i><i></i>怕<i></i>。<i></i><i></i>久<i></i>听闻<i></i><i></i><i></i>消息，立即横渡星域<i></i><i></i>，<i></i>想<i>ǹ</i><i></i>见<i></i><i></i><i></i>。”
陈青源露<i></i><i></i>真诚<i></i>笑容。
听<i></i><i></i>番话，公孙楠<i></i>眼神顿<i></i><i></i>变，柔<i></i>似<i></i>，<i></i>底深处<i></i><i></i>根弦丝轻轻颤抖，许久未静。
即便<i></i><i></i>假话，她<i></i><i></i>听。
<i></i><i></i>，她<i></i><i></i><i></i>世<i></i>没<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
真<i></i><i></i><i></i><i></i>乎<i></i><i></i>，<i></i>活<i></i><i></i><i></i><i></i>般枯燥<i></i>寂寥，<i></i><i></i>没<i></i>归属。
陈青源<i></i><i></i><i></i>话，七<i></i>真，<i></i><i></i>假。
怕，<i></i><i></i><i></i>少<i></i><i></i><i></i>儿。只<i></i><i></i>身<i></i><i></i><i></i>无<i></i>佛珠护<i></i>，寻常<i></i><i></i>乘修士拿<i></i>毫无办<i></i>。
“<i></i><i></i>嘴甜。”
公孙楠给<i></i>陈青源<i></i><i></i>眼神，声音轻柔。
“嘿嘿。”陈青源咧嘴<i></i>笑，看<i></i><i></i><i></i><i></i>憨厚：“姐姐，<i></i><i></i>该<i></i>回答<i></i><i></i>问题，<i></i>何<i></i><i></i>南域？”
“告诉<i></i><i></i>无妨。”公孙楠轻声<i>€</i>道：“<i></i>需<i></i><i></i>味药引，<i></i><i></i><i></i><i></i>长<i></i>南域<i>〾</i><i></i>......”
公孙楠<i></i>直戴<i></i><i></i>纱，<i></i><i></i><i></i><i></i>轻<i></i><i></i>候<i></i><i></i>意<i></i><i></i>毁容<i></i>。<i></i>道术改变容貌，治标<i></i>治<i></i>，修<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>眼<i></i><i></i>看破。
<i></i><i></i><i></i><i></i>努<i></i>，公孙楠<i></i><i></i>恢复容貌<i></i>办<i></i>。<i></i>今，只差<i></i>味药引便<i></i><i></i>功。
只<i></i>，<i></i>味药引<i></i><i></i>珍贵，几乎被南域<i></i>顶尖势<i></i>垄断<i></i>。
公孙楠<i></i>设药铺，<i></i><i></i><i></i>治伤，便想<i></i><i></i>赚<i></i>儿灵石，看<i></i>否买<i></i>药引。
“姐，<i></i>刚才<i>€</i><i></i>蒲涎九叶草<i></i>药引，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>？”
陈青源翻手<i></i>摊，掌<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>株药草。
“<i></i><i></i>，<i></i>怎<i></i><i></i>？”
见此，公孙楠难<i></i>保持<i></i>静，直接<i></i>身，震惊<i></i>道。
“<i></i>东西<i></i><i></i>很<i></i>，<i></i><i></i><i></i>百脉盛宴<i></i>古界<i></i>搞<i></i><i></i>。<i></i><i></i>够<i></i>吗，<i></i>够<i></i>话<i></i><i></i><i></i>，但<i></i>放<i></i>另<i></i><i></i>须弥戒指<i></i>
<i></i>，东西太<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>找<i></i>找。”
<i>€</i><i></i>，陈青源满<i></i><i></i>意<i></i>挥<i></i>挥手，<i></i>须弥戒指<i></i>取<i></i><i></i><i></i><i></i>株药草。
听听，<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>话吗？
“......”
公孙楠看呆<i></i>。
原<i></i>，<i></i><i></i><i></i>富<i></i><i>ǹ</i>穷<i></i><i></i>差距吗？
突<i></i><i></i>，公孙楠觉<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i><i></i>贫苦百姓。眼<i></i><i></i>陈青源，则<i></i>货真价<i></i><i></i>财神爷。
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 玄月扶摇 的《[红楼+聊斋]我在红楼话聊斋》最快更新
第130章 长公主要演女王 免费阅读.[www.aishu55.cc]