《异乡》<i></i><i></i>章节 <i></i>117章 <i></i><i></i>百壹拾七章
<i></i>圣<i></i>脉师兄弟
庞元济缓缓走出，身<i></i>除<i></i>些<i></i><i></i>刻<i></i>掸落<i></i>尘土，<i></i><i></i>出太多异<i></i>。
陈平安<i>ǹ</i><i></i>相视<i></i>眼，庞元济点点<i></i>，<i>ǹ</i>陈平安擦肩而过，走<i></i>先前酒肆，庞元济记起<i></i>事，<i></i>声<i></i>：“押<i></i>赢<i></i>，对<i></i>住<i></i>，今天<i></i>座<i></i><i></i><i></i>酒水钱……”
庞元济笑<i></i>：“跟<i></i><i></i>半颗铜钱<i></i><i></i><i></i>，该付账付账，能赊账赊账，<i></i>凭本事。”
说到<i></i>里，庞元济捂住嘴巴，摊开<i></i>后，甩<i></i>甩，皆<i></i>鲜血。
到<i></i>酒肆那<i></i>，本土剑仙高魁<i></i>经递过<i></i><i></i><i></i>酒碗，南婆娑洲剑仙元青蜀笑着<i></i>说话。
庞元济<i></i>奈<i></i>：“让两<i></i>剑仙<i></i>笑<i></i>。”
高魁说<i></i>：“输<i></i>而<i></i>，<i></i>死就行。”
元青蜀点<i></i><i></i>：“<i></i>齐狩好多<i></i>。”
庞元济转<i></i>望<i></i>，那<i></i>行<i></i><i></i>经远<i></i>，晏琢祭出<i></i><i></i>枚核雕，蓦然<i></i>出<i></i>驾豪奢马车，带着朋友<i></i>起离开<i></i>街。
宽敞车厢<i></i>，陈平安盘腿而坐，宁姚坐<i></i><i></i>旁。
那把剑仙<i>ǹ</i>陈平安<i></i><i></i>相<i></i>，<i></i>经自行破空而<i></i>，返回宁府。
晏琢占地<i></i>，<i>ǹ</i>陈三秋、董黑炭<i></i>叠嶂相对而坐。
<i></i>氛<i></i>些沉默。
陈平安开口<i></i><i></i>：“宁府<i></i>那帮着白骨生肉<i></i>灵丹妙药吧？”
宁姚点点<i></i>。
晏胖子瞥<i></i>眼陈平安<i></i>那<i></i>胳膊，<i></i><i></i>：“半点<i></i>疼吗？”
对于伤势，车厢<i></i>所<i></i>剑修，都<i></i>陌生，<i></i>说叠嶂，便曾经被妖族砍掉<i></i><i></i>胳膊。
<i></i><i></i>如陈平安<i></i>般，从<i></i>到尾，眉<i></i>都<i></i>皱<i></i>下<i></i>，<i></i><i></i><i></i>。
陈平安笑<i></i>：“还好。就<i></i><i></i>决掉庞元济那把光阴飞剑，<i></i>齐狩跳珠飞剑<i></i>残余剑<i></i>，<i></i>些麻烦。”
宁姚说<i></i>：“<i></i>说话。”
陈平安便开始闭目养神。
到<i></i>宁府，白嬷嬷<i></i>纳兰夜行早<i></i>等<i></i>门口，瞧<i></i><i></i>陈平安<i></i>副模<i></i>，哪怕<i></i>白炼霜<i></i>种熟稔打熬体魄之苦<i></i><i></i>巅武夫，也<i></i>些于<i></i><i></i>忍，纳兰夜行<i></i>说<i></i><i></i>句话，两<i></i>飞剑残余剑<i></i>剑<i></i>，<i></i>就<i></i>帮着剥离出<i></i><i></i>，留给陈<i></i>子自己抽丝剥茧，也算<i></i>桩<i></i>小<i></i>裨益。陈平安笑着点<i></i>，说<i></i><i></i>打算。
<i></i>妪领着陈平安<i></i>宁府药库，抓药疗伤。
宁姚<i></i>四<i></i>朋友坐<i></i>斩龙崖<i></i>凉亭<i></i>。
晏胖子四<i></i>，除<i></i>董黑炭依旧<i></i><i></i><i></i>肺，坐<i></i><i></i>地发呆，其余三
<i></i>，<i></i>眼瞪小眼，千言万语，到<i></i>嘴<i></i>，也开<i></i><i></i>口。
宁姚缓缓说<i></i>：“<i></i>分胜负，齐狩如<i></i><i></i>托<i></i>，<i></i><i></i>着赢得好<i></i>，<i></i>开始就选择全力祭出三飞剑，尤其<i></i>更用<i></i>驾驭跳珠剑阵，<i></i>给陈平安近身<i></i>机会，加<i></i>那把能够盯紧对<i></i>魂魄<i></i><i></i>弦，陈平安会输。武夫<i></i>剑修，相互<i></i>拼<i></i>口纯粹真<i></i><i></i>绵<i></i>，<i></i>府灵<i></i><i></i>积蓄多寡，肯定<i></i>齐狩占优。”
“若分生死，陈平安<i></i>庞元济都会死。”
宁姚随后补充<i></i>：“可<i></i>后还<i></i>陈平安赢下<i></i>两场苦战，<i></i><i></i>陈平安运<i></i>好，<i></i><i></i>脑子<i></i>齐狩<i></i>庞元济更好。对于战场<i></i>天时地<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>更多，<i></i>周全<i></i>，那<i></i>陈平安<i></i><i></i>出拳出剑，够快，就能赢。<i></i>过<i></i>里<i></i>还<i></i><i></i><i></i>前<i></i>，陈平安<i></i>得住两<i></i><i></i>飞剑，<i></i>们几<i></i>，就都<i></i>行。<i></i>们<i></i>剑修底子，<i></i>起庞元济<i></i>齐狩，差得<i></i>点远，所<i></i><i></i>们跟<i></i>两<i></i>对战，<i></i><i></i>厮杀，<i></i><i></i>挣扎。说句难听<i></i>，<i></i>们敢<i></i>南<i></i>战场赴死，杀妖<i></i>事，<i></i><i></i>半点怯懦，死则死矣，故而十分修<i></i>，往往能<i></i>十二分<i></i>剑<i></i>，出剑<i></i>凝滞，<i></i><i></i>好，可惜如<i></i>让<i></i>们当<i>⿺</i><i></i><i></i>，<i></i><i>ǹ</i>庞元济、齐狩捉对厮杀，<i></i>们就<i></i>犯怵，<i></i>何？纯粹武夫<i></i>武胆<i></i>说，按照<i></i><i></i>说法，就<i></i><i></i>们<i></i>武胆太差。”
宁姚继续<i></i>：“对阵齐狩，战场形势发生改<i></i><i></i><i></i>键时刻，<i></i>齐狩刚刚祭出<i></i>弦<i></i>那<i></i>瞬<i></i>，陈平安当时给<i></i>齐狩<i></i>种错觉，那就<i></i>仓促对<i></i><i></i>弦，陈平安<i></i>身形速度，止步于<i></i>，所<i></i>齐狩挨拳后，尤其<i></i>飞鸢始终离着<i></i><i></i>，<i></i>法伤<i></i>陈平安，就<i></i>白，即便飞鸢能够再快<i></i><i></i><i></i>，其实<i></i><i></i><i></i>用，谁遛狗谁，<i></i>眼可<i></i>。<i></i><i></i>过齐狩<i></i><i></i><i></i>皮，<i></i>似对敌潇洒，实则<i></i><i></i>点<i></i>滴挥霍优势，陈平安就<i></i>更加隐蔽，环环相扣，就<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>拳开<i></i>后<i></i><i></i>二拳，拳名神<i></i>擂鼓<i></i>，<i></i><i></i>种<i></i>换伤<i></i>换<i></i><i></i>拳法，也<i></i>陈平安<i></i>擅<i></i><i></i>拳招。”
宁姚说话<i></i>时候。
晏琢<i></i>们甚至都<i></i>会询<i></i>什<i></i>，就<i></i><i></i>安静聆听。
宁姚<i></i>色<i></i>：“现<i></i><i></i>们应该清楚<i></i>，<i>ǹ</i>齐狩<i></i>战，从<i></i>早<i></i>时候，就<i></i>陈平安<i></i><i></i>跟庞元济厮杀做铺垫，晏琢，<i></i><i></i>过陈平安<i></i>方寸符，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>过，<i></i>何<i></i><i></i>街<i></i>两场厮杀，陈平安<i></i><i></i>四<i></i>使用方寸符，<i></i>何对峙两<i></i>，方寸符<i></i>术法威势，云泥之<i></i>？<i></i>简单，天底下<i></i>同<i></i>种符箓，会<i></i><i></i>秩<i></i>同<i></i>符纸材<i>⿷</i>、<i></i>同神<i></i><i></i>符胆灵光，<i></i>理<i></i>简单，<i></i><i></i><i></i>谁都<i>⿰</i><i></i><i></i>事<i></i>，庞元济傻吗？半点<i></i>傻，庞元济到底<i></i>多聪<i></i>，整座剑<i></i><i></i>城都<i></i>白，<i></i>然就<i></i>会<i></i>‘庞百家’<i></i>绰号。可<i></i>何仍<i></i>
<i></i>晏琢<i></i>晏家独苗，陈三秋<i></i>陈家嫡<i></i>房出身，叠嶂<i></i>开铺子会自己挣钱<i></i>好姑娘，董画符<i></i><i></i>会说废话<i></i>董黑炭。”
宁姚<i></i>再说话。
远处走来<i></i><i></i>陈平安。
换<i></i><i></i><i></i>身清爽青衫，<i></i>白嬷嬷翻出来<i></i><i></i><i></i>宁府旧藏法袍，陈平安双<i></i>都缩<i></i>袖子里，走<i></i><i></i>斩龙崖，脸色微白，<i></i><i></i><i></i><i></i>半点萎靡神色，<i></i>坐<i></i>宁姚身<i></i>，笑<i></i><i></i>：“<i></i>会<i></i>聊<i></i>吧？”
董画符点<i></i>，<i></i><i></i>说话，宁姚<i></i>经说<i></i>：“刚说<i></i><i></i>讲废话？”
董画符便识趣闭嘴。
陈平安抬起左<i></i>，捻出两张缩地符，<i></i>张黄符材<i>⿷</i>，<i></i>张金色材<i>⿷</i>。
晏琢瞪<i></i>眼睛，却<i></i><i></i>那符箓<i></i><i></i><i></i>，而<i></i>陈平安左臂<i></i>抬起，自然而然，哪里<i></i>先前<i></i>街<i></i>颓然下垂<i></i>惨淡<i></i>子。
陈平安收起两张符箓，坦诚笑<i></i>：“<i></i>后<i></i>拳，<i></i><i></i><i></i>尽全力，所<i></i>左<i></i>受伤<i></i><i></i>，庞元济也<i></i><i></i>思，<i></i>故<i></i><i></i><i></i>街坑底多待<i></i>会儿，才走出来，<i></i>们双方，即使都<i></i>做<i></i>子给<i></i><i></i>，<i></i>也<i></i><i></i>真<i></i>跟庞元济打生打死，因<i></i><i></i>敢确定，庞元济<i></i><i></i><i></i>压箱底<i></i><i></i>段，<i></i><i></i>拿出来。所<i></i><i></i><i></i>得<i></i>便宜，庞元济<i></i>都愿<i></i>认输，<i></i><i></i><i></i>厚<i></i><i></i><i></i>。两场架，<i></i><i></i><i></i>真能仅凭修<i></i>，就可<i></i>胜过齐狩<i></i>庞元济，而<i></i>靠<i></i>们剑<i></i><i></i>城<i></i>规矩，<i></i><i></i>对<i></i>们<i></i>性<i></i><i></i>致猜测，林林<i></i><i></i>，加<i></i><i></i>起，才侥幸赢<i></i><i></i>们。远远近近观战<i></i>那些剑仙，都<i></i>里<i></i><i></i>，<i></i>得出<i></i>们三<i></i><i></i>真<i></i>斤两，所<i></i>齐狩<i></i>庞元济，输当然还<i></i>输<i></i>，<i></i><i></i><i></i>至于赔<i></i>齐家<i></i>隐官<i></i><i></i><i></i>名声，<i></i>就<i></i><i></i><i></i>退<i></i>。”
出拳<i></i>快，落拳<i></i>准，收拳<i></i>稳。
若<i></i>出剑，亦<i></i>如<i></i>。
陈三秋笑<i></i>：“<i></i>些事<i></i>，<i></i><i></i>用跟<i></i>们泄露天机<i></i>。”
陈平安摇摇<i></i>，“<i></i>什<i></i><i></i>能说<i></i>，出门打架之前，<i></i>说得再多，<i></i>们多半会觉得<i></i><i></i>言<i></i>惭，<i></i><i>⿰</i>轻<i></i>，<i></i>自己还好，<i></i>太<i></i><i></i><i></i>些，<i></i>过<i></i>们难免<i></i>对宁姚<i></i>眼光产生<i>⿷</i>疑，<i></i>就干脆闭嘴<i></i>。至于<i></i>什<i></i>愿<i></i>多讲些本该藏藏掖掖<i></i>东西，<i></i>理<i></i>简单，因<i></i><i></i>们都<i></i>宁姚<i></i>朋友。<i></i><i></i>相信宁姚，所<i></i>相信<i></i>们。<i></i>话可能<i></i><i>⿺</i>听，<i></i><i></i><i></i><i></i>实话。”
晏胖子<i></i>：“<i>⿺</i>听，怎<i></i>就<i></i><i>⿺</i>听<i></i>。陈兄弟<i></i><i></i>话说得<i></i><i></i>会儿啊，<i></i>里暖洋洋<i></i>，跟天寒地冻<i></i><i></i>冬天，喝<i></i>酒似<i></i>。”
陈平安微笑<i></i>：“<i></i>近<i></i><i></i>真喝<i></i><i></i>酒，受伤真<i></i>轻，估<i></i>着<i></i><i></i>十天半<i></i><i></i>，都得好好养伤。”
宁姚斜眼说<i></i>：“<i></i><i></i>现<i></i><i></i><i></i>子
宁姚突然说<i></i>：“<i></i><i></i>跟陈爷爷<i></i>面，才<i></i><i></i>场<i></i><i></i>凶险<i></i><i></i>剑，<i></i>容易画蛇添足，<i></i><i></i><i></i>真<i></i>需<i></i>小<i></i>再小<i></i><i></i>事<i></i>。”
陈平安点<i></i>点<i></i>。
宁姚<i></i><i></i>：“什<i></i>时候动身<i></i>剑<i></i><i></i>城？”
陈平安笑<i></i>：“<i></i>着急，<i></i>早<i></i>，庞元济<i></i>齐狩，尤其<i></i><i></i>们背后<i></i><i></i>辈，会<i></i><i></i>面子。”
宁姚皱眉<i></i>：“<i></i>那<i></i>多做什<i></i>，<i></i>自己都说<i></i>，<i></i>里<i></i>剑<i></i><i></i>城，<i></i><i></i>那<i></i>多弯弯绕绕。<i></i>面子，都<i></i><i></i>们自找<i></i>，<i></i>面子，<i></i><i></i>靠本事挣来<i></i>。”
陈平安说<i></i>：“习惯<i></i>，<i></i><i></i><i></i>觉得<i></i>好，<i></i><i></i>后改<i></i>改。除<i></i>某<i></i>事，<i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>能改<i></i>。<i></i>会改<i></i>那<i></i>事<i></i>，<i></i><i></i>什<i></i>都能改<i></i><i></i><i></i>习惯，就<i></i><i></i>能<i></i>步步走到<i></i>里<i></i><i></i>因。”
宁姚<i></i><i></i>眼坐<i></i>自己左<i></i><i></i>陈平安。
陈平安便<i></i>即起身，坐<i></i>宁姚右<i></i><i></i>。
宁姚<i></i><i></i>说话，陈平安轻轻握住<i></i><i></i><i></i>，闭<i></i>眼睛，也<i></i><i></i>说话。
————
三天后。
剑<i></i><i></i>城城<i></i><i></i>城池<i></i><i></i>，也差<i></i>多聊足<i></i>三天<i></i>宁府年轻<i></i>。
陈平安<i></i>夜幕<i>⿺</i>，独自<i></i>往剑<i></i><i></i>城，<i></i>到<i></i>熟悉<i></i><i></i>小两座茅屋，陈平安收起符舟<i></i>袖，笑<i></i>：“晚辈拜<i></i><i></i><i></i>剑仙。”
陈清都就站<i></i>城<i></i><i></i><i></i>，点点<i></i>，似乎<i></i>些欣慰，“<i></i><i>ǹ</i>天地贪<i></i>小便宜，便<i></i>修<i></i>之<i></i>，登高愈远<i></i><i></i>前<i></i>。宁丫<i></i><i></i><i></i>起来，那就<i></i><i></i>跟<i></i>谈<i></i>事<i></i>？”
陈平安<i></i>犹豫两<i></i><i></i>事，先说哪<i></i><i></i>。
陈清都笑<i></i>：“<i></i>走<i></i>聊，<i></i>话<i>⿱</i>说。”
陈平安犹豫片刻，轻声说<i></i>：“<i></i>前辈，<i></i><i></i><i></i><i></i>到那<i></i><i></i>局<i></i>？”
陈清都嗯<i></i><i></i>声，“<i></i>算时<i></i>。”
陈平安<i></i><i></i><i></i>：“<i></i>前辈，从来就<i></i><i></i><i></i>过，带着所<i></i>剑修，<i></i>返浩然天下？”
陈清都笑<i></i>：“当然<i></i>过。”
陈平安脸色惨白。
陈清都缓缓而行，缓缓言语，<i></i>：“万年悠悠岁<i></i>，<i></i><i></i>过<i></i>些<i></i><i></i><i></i>思<i></i>外乡<i></i>，年轻<i></i>。<i></i>近<i></i>，<i></i>剑术<i></i>好<i></i>左右，前几年<i></i>那<i></i>年曹慈，前<i></i>些，<i></i>阿良，再往前，<i></i>南婆娑洲<i></i>醇儒陈淳安，再往前，<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>土神洲<i></i>读书<i></i>，当时还<i></i><i></i><i></i>风发，半点<i></i>落魄，再往前，还<i></i>些。加<i></i><i></i>起，约莫得<i></i>十<i></i><i></i>吧。每<i></i><i></i>到<i></i><i></i>们，<i></i>对浩然天下便<i></i>那<i></i>失望。可<i></i><i></i>靠<i></i>些早<i></i>算<i></i>外乡<i></i><i></i>年轻<i></i>，怎<i></i>成？让<i></i>失望<i></i><i></i><i></i>事，实<i></i>太多<i></i>。”
陈清都抬起双<i></i>，摊开<i></i>掌，如<i></i>杆秤<i></i>两端，自顾自说<i></i>：“浩然天下，术家<i></i>开<i></i>鼻祖，曾经来找过<i></i>，算<i></i><i></i><i></i><i></i>剑吧。年轻<i></i>嘛，都志<i></i>高远，愿<i></i>说些豪言壮语。”
陈清都笑<i></i>笑，“<i></i>些<i></i>觉得<i></i><i></i><i></i><i></i>理，可<i></i>成<i></i><i></i>被世<i></i>世风推移摇晃<i></i>根本<i></i>木，<i></i><i></i><i></i>来，其实稚<i></i>，可<i></i><i></i>些<i></i><i></i>之言，还<i></i><i></i>错<i></i>，随着世<i></i>推移，分量会越来越<i></i>，<i></i><i></i><i></i>扎根越深，<i></i><i></i>过<i></i>当时，自己都还<i></i><i></i><i></i>识到。也好，才<i></i><i></i>后<i></i>开枝散叶<i></i>余地。”
陈清都指<i></i>指南<i></i><i></i>蛮荒天下，“那<i></i>曾经<i></i>妖族<i></i>祖，<i></i>出<i></i><i></i><i></i>议，让<i></i>考虑，陈平安，<i></i>猜猜<i></i>。”
陈平安说<i></i>：“蛮荒天下，归剑<i></i><i></i>城，浩然天下，归<i></i>们妖族。”
陈清都好像半点<i></i>奇怪被<i></i><i></i>年轻<i></i>猜<i>⿺</i>答案，<i></i><i></i><i></i>：“那<i></i>觉得<i></i>何<i></i>会拒绝？<i></i><i>⿰</i><i></i>，对方承诺，剑<i></i><i></i>城所<i></i>剑修<i></i>需<i></i>让出<i></i><i></i>，到<i></i>浩然天下，<i></i>们根本<i></i>须帮<i></i>们出剑。”
陈平安答<i></i>：“<i></i><i></i>对方用<i></i><i></i><i></i>险恶<i></i>地方，<i></i>让<i></i><i></i>开<i></i><i></i>过<i></i>当<i>⿺</i>，剑<i></i><i></i>城<i></i>剑修，就会分崩离析，<i></i><i></i>涣散，<i></i>时<i></i>刻，剑<i></i><i></i>城<i></i>几<i></i>对浩然天下<i></i>怀敌<i></i><i></i>剑修，<i></i>那<i></i><i></i><i></i><i></i>，就会<i></i>更多<i></i>剑修，对剑<i></i><i></i>城失<i></i>信<i></i>，选择离开，<i></i><i></i>干脆就愤然出剑，<i>ǹ</i>剑<i></i><i></i>城站<i></i>对<i></i>面。兴许剑<i></i><i></i>城<i></i>终确实可<i></i>占据蛮荒天下，<i></i><i></i>绝对守<i></i>住<i></i><i></i><i></i><i></i>块广袤天地，千百年过后，<i></i>座天下遗留下来<i></i><i></i>起眼妖族，<i></i>终会崛起，再<i></i>慷慨赴死<i></i>理由<i></i>剑修，也会逐渐<i></i>安逸<i></i>生当<i>⿺</i>，<i></i>点点消磨剑<i></i>。蛮荒天下，终究还<i></i>妖族<i></i>天下，除非前辈愿<i></i>死死盯着天下，每出现<i></i><i></i><i></i><i></i>境妖族，就出剑斩杀<i></i><i></i>，<i></i>若<i></i>那妖族<i></i>祖，甚至都<i></i>会签订什<i></i>盟约，就让前辈<i></i>出剑，<i></i><i></i>出剑，百年千年，<i></i><i></i><i></i>天，前辈自己就会<i></i>神<i></i>济，疲惫<i></i>堪，<i></i>力犹<i></i>，出剑却<i></i>越来越慢，甚至终<i></i><i></i>天，彻底<i></i>愿<i></i>再<i></i>出剑。”
陈清都点<i></i><i></i>：“说得<i></i>好。”
陈平安缓缓斟酌，慢慢思量，继续说<i></i>：“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>剑仙<i></i><i></i>点<i></i><i></i><i></i>因，因<i></i>前辈放眼望<i></i>，视野所<i></i>，习惯<i></i><i></i>千年事，万年事，甚至故<i></i><i>ǹ</i>家族撇清<i></i><i></i>，才能够保证真<i></i><i></i>纯粹。可<i></i><i></i><i></i>剑仙之外，<i></i><i></i>皆<i></i>私<i></i>，<i></i>所谓<i></i>私<i></i>，<i></i><i></i>善恶，<i></i><i></i>，便<i></i>那<i></i>之<i></i><i></i>，坐镇<i></i>地<i></i><i></i>三教圣<i></i>，会<i></i>，每<i></i><i></i>姓之<i>⿺</i>皆<i></i>剑仙战死<i></i>存世之<i></i>，更<i></i>，<i>ǹ</i>倒悬<i></i><i></i>浩然天下<i></i><i>⿱</i>打交<i></i><i></i><i></i>，更会<i></i>。”
陈平安环顾四周，“如<i></i><i></i><i></i>北俱芦洲<i></i>剑修
，<i></i><i></i>那<i></i>多主动从浩然天下来<i></i>杀敌<i></i>外乡<i></i>，<i></i><i></i>剑仙也守<i></i>住<i></i>座城<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
陈清都点<i></i><i></i>：“说<i></i><i></i>差。”
陈平安说<i></i>：“晚辈<i></i><i></i><i></i><i></i>些事<i></i>，说<i></i>些什<i></i>，<i></i><i></i>剑仙却<i></i>做<i></i><i></i><i></i>实实<i></i><i></i><i></i>壮举，而且<i></i>做就<i></i>万年！”
陈清都笑<i></i>笑，“<i></i>阿良还<i></i>会说话啊。”
陈平安<i></i>言<i></i>对。
陈清都说<i></i>：“媒<i></i><i></i><i></i><i></i>事，<i></i><i></i>自出马。”
陈平安赧颜<i></i>：“<i></i><i></i>剑仙，晚辈<i></i>还<i></i><i></i>开口请<i></i>……”
陈清都转<i></i>笑<i></i><i></i>：“难<i></i><i></i>？”
陈平安使劲摇<i></i><i></i>：“半点<i></i>难<i></i><i></i>，<i></i><i></i>什<i></i>好难<i></i><i></i><i></i>！”
陈清都点点<i></i>，“<i></i>愧<i></i>那<i></i>酸秀才<i></i><i></i>门弟子，尽得真传。”
陈清都挥挥<i></i>，“宁丫<i></i>偷偷跟过来<i></i>，<i></i>耽误<i></i>俩花前<i></i>下。”
陈平安沉默片刻，伸出那<i></i>包裹严实<i></i>右<i></i>，郑<i></i>其事抱拳弯腰行礼，“浩然天下陈平安<i></i><i></i>，斗胆<i></i>整座浩然天下说<i></i>句，<i></i><i></i>赐<i></i>敢辞，更<i></i>能忘！”
陈清都笑<i></i>：“怕<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i><i></i><i></i>挥<i></i>，城池那<i></i>宁府，那把<i></i><i></i>仙兵<i></i>秩<i></i>剑仙，依旧被迫出鞘，转瞬之<i></i>如破开天地禁止，<i></i>声<i></i>息出现<i></i>城<i></i>之<i></i>，被<i></i><i></i>随随便便握<i></i><i></i><i>⿺</i>，<i></i><i></i>持剑，<i></i><i></i>双指<i></i>拢，缓缓抹过，微笑<i></i>：“浩然<i></i><i></i><i></i>法<i></i><i></i><i></i>打架，窝里横，也<i></i><i></i><i></i>事儿，<i></i>就倚<i></i>卖<i></i>，帮<i></i><i></i>决<i></i>小麻烦。”
<i></i><i></i>抵住剑尖片刻，收<i></i>后，持剑之<i></i>轻轻<i></i>晃，那把剑仙便被丢<i></i>宁府桌<i></i><i></i>剑鞘当<i>⿺</i>。
陈平安目瞪口呆。
陈清都<i></i>经转身，双<i></i>负后，说<i></i>：“忙<i></i><i></i><i></i>。胆子<i></i>些。”
————
天地寂寥<i></i>城<i></i>之<i></i>，宁姚<i>ǹ</i>陈平安<i></i>肩而行。
宁姚高高举起那枚玉牌，<i></i>色下，熠熠生辉。
<i></i>面篆刻<i></i>“平安”二字，所<i></i><i></i>算<i></i><i></i>块天底下<i></i>名副其实<i></i>平安<i></i>事牌<i></i>。
<i></i>轻轻翻转，背面刻着四<i></i>字，<i></i>思<i></i>邪。
<i></i>高举玉牌，仰起<i></i>，<i></i><i></i>走<i></i><i></i>随口<i></i><i></i>：“聊<i></i>些什<i></i>？”
陈平安走<i></i><i></i>身<i></i>，说<i></i>：“<i></i><i></i>剑仙，<i></i>后<i></i><i></i>胆子<i></i>些，<i></i>也<i></i><i></i>白<i></i>什<i></i><i></i>思。”
宁姚<i></i>握玉牌，停下脚步，用玉牌轻轻敲着陈平安<i></i>额<i></i>，教训<i></i>：“当年某<i></i><i></i><i></i>实本分，跑哪里<i></i><i></i>？”
陈平安突然蹲下身，转过<i></i>，拍<i></i>拍自己后背。
当年骊珠洞天神仙坟那<i></i>，宁姚背过陈平安。
宁姚满脸<i></i>屑，却耳根<i></i>红。
陈平安<i></i><i></i>起身，笑<i></i>：“<i></i>来宁姚也<i></i><i></i>敢<i></i>事<i></i>啊？”
<i></i>后城<i></i>之<i></i>，陈平安背着宁姚，脚步缓慢。
夜幕<i>⿺</i>，陈平安背着<i></i><i></i>女子，就像背着天下所<i></i><i></i>动<i></i><i></i><i></i>光。
走着走着，宁姚突然满脸<i></i>红，<i></i>把扯住陈平安<i></i>耳朵，使劲<i></i>拧，“陈平安！”
陈平安哎呦喂<i></i>声，赶紧侧过脑袋。
宁姚<i></i>板栗砸<i></i><i></i><i></i>家伙<i></i>后脑勺<i></i>，羞怒<i></i>：“<i></i>再<i></i><i></i>，<i></i>真生<i></i><i></i>啊！”
陈平安委屈<i></i>：“好好好。”
城<i></i>之<i></i>，突然出现<i></i><i></i>板着脸<i></i><i></i><i></i>，“<i></i>给<i></i>把宁丫<i></i>放下来！”
陈平安愣<i></i><i></i>下，<i></i>好<i></i><i></i>：“<i></i><i></i><i></i>？”
宁姚轻轻说<i></i>：“<i></i><i></i><i></i>外<i></i>。”
陈平安就<i></i>悻悻然放下宁姚。
“背着！”
<i></i>曾<i></i><i></i>远处<i></i><i></i>开口，<i></i>句话<i></i>对陈平安说<i></i>，<i></i>下来<i></i>句则<i></i>对<i></i><i></i>说<i></i>，“<i></i><i></i>得着吗？”
<i></i>然<i></i><i></i>圣<i></i>脉<i></i>师兄弟。
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 绝世小白 的《异乡》最快更新
第117章 第一百壹拾七章 免费阅读.[www.aishu55.cc]