《审神者万叶排球<i></i>奋斗<i>⿺</i>！[综原神]》最<i></i>章节 第108章 <i></i><i></i>审神者<i></i>第<i></i>百零八<i></i>
爆<i></i>
即<i></i><i></i><i></i><i></i>没<i></i>什么钱，但<i></i><i></i><i></i>淡淡<i></i><i></i>完<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>田慧希望<i></i>。
毕竟她<i></i>李思健<i></i><i></i>虽<i></i>情投意<i></i>，但<i></i>李思健<i></i>世<i></i>早，<i></i><i></i><i></i><i></i>没<i></i>什么<i></i>。
<i></i>么<i></i><i></i><i></i>直支持田慧走<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>她<i></i>李思健<i></i><i></i><i></i>情谊。
她希望女儿找<i></i><i></i>情投意<i></i><i></i><i></i>，但<i></i>又<i></i>希望她将<i></i>受<i></i>危险。
<i></i><i></i>即<i></i><i></i>父母<i>〾</i>命，媒朔<i>〾</i>言般<i></i>封建婚姻，她<i></i><i></i><i></i>让李乐<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
况且她<i></i><i></i><i></i><i></i>知道江宴<i></i>意思，<i></i><i></i><i>€</i>她<i></i>江宴<i></i><i></i>刻意<i></i>躲避。
江宴回<i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i>田慧<i>€</i>很<i></i><i></i>话。
<i></i>始<i></i><i></i>知道<i></i>己<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>回<i></i>，<i></i><i></i>很<i></i><i></i><i></i><i></i>，并且<i></i>她<i></i><i></i><i>€</i><i></i>很<i></i>话。
但<i></i><i></i><i></i>昨<i></i>晚<i></i>，李乐<i></i>田慧坦白<i></i><i></i>己<i></i><i></i>意<i>〾</i><i></i>。
田慧<i></i>仅<i></i>气女儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>做<i></i>，<i></i><i></i>她<i></i><i></i><i></i>思考<i></i>式。
她更<i></i>气<i></i><i></i>江宴<i></i><i></i><i></i>竟<i></i><i></i>无<i></i><i></i><i>⿺</i>抓住<i></i>女儿<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>，她<i></i>江宴原<i></i><i></i><i></i><i></i>忌惮情绪，<i></i><i></i>变<i></i>愈<i></i><i></i>强烈。
她知道<i></i>切<i></i><i></i><i></i><i></i>果<i></i>，既<i></i>她<i></i><i></i><i></i><i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i>，必<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
但毕竟她<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>限<i></i>，虽<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>该<i></i><i></i>限<i></i>。
<i></i>果<i></i><i></i>，非<i></i><i></i>她女儿<i></i><i></i><i></i><i></i>做抵押<i></i>话，田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>希望<i></i>。
<i></i><i></i><i>€</i>，<i></i>论江宴<i></i>她女儿<i></i>否<i></i>益，或者她<i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>否<i></i>够<i></i><i></i><i></i>。
田慧<i></i>知道她<i></i><i></i><i></i>幸福，甚至<i></i><i></i>路坎坷。
但<i></i>像江宴<i></i><i></i>身份<i></i><i></i><i></i>么<i></i>未解<i>〾</i>谜<i></i>身<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>受<i></i>什么伤害。
<i></i><i></i>她<i></i><i></i>庭<i></i><i></i>果或者江宴将<i></i>受<i></i><i></i><i></i>情<i></i><i></i>报<i></i><i></i>她女儿<i></i>身<i></i>。
她怎么<i></i><i></i>放<i></i>让<i></i>己<i></i>女儿<i></i>半<i></i><i></i>胆战<i></i>惊<i>⿺</i><i></i><i></i>呢？
即<i></i><i></i>己<i></i>养<i></i><i></i>孩<i></i>很辛苦，她<i></i><i></i>希望<i></i>己<i></i>女儿连孩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，受<i></i>报<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>迷信，<i></i><i></i>毕竟李<i></i><i></i><i></i>受<i></i><i></i>江宴<i></i><i></i>处。
田慧始终记<i></i>李思静<i></i>她<i>€</i><i></i><i></i><i></i>话，<i></i><i></i><i>€</i>她<i></i>刻<i></i><i></i>敢忘记。
此刻，李乐<i></i>她<i>€</i><i></i><i></i>话，她又<i></i>悔<i></i><i></i>，<i></i>初<i></i><i></i><i></i>该答<i></i>李思健<i></i>江宴留<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i>€</i>田慧<i></i><i></i>最终<i></i>目<i></i><i></i><i></i>阻止女儿李乐<i></i><i></i>
<i></i>错误想<i></i>。
<i></i><i></i>看<i></i>她<i></i>儿<i></i>李<i></i><i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i>，她竟<i></i><i></i>知道该<i></i>何？
毕竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>叫回<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>李乐回<i></i><i></i>，几<i></i><i></i>想<i></i><i></i>聚<i></i>聚。
没想<i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i><i></i><i></i>聚<i></i>竟<i></i>惹<i></i><i></i><i></i>么<i></i><i></i>麻烦。
田慧<i></i><i></i><i></i>让江宴知道<i></i><i></i><i></i>情，<i></i><i></i>打算<i></i>江宴支<i></i>。
<i></i><i></i>她<i></i>想让江宴知道李乐喜欢<i></i>，她害怕江宴<i></i>喜欢李乐。
即<i></i>江宴<i></i>喜欢李乐，她<i></i>怕<i></i><i></i>李乐<i></i>份感情，江宴<i></i>变<i></i><i></i><i></i><i></i>疏远。
总<i>〾</i><i></i><i>€</i>，田慧<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>私<i></i><i></i>，她<i></i>想让江宴<i></i><i></i><i></i>太<i></i><i></i>近，更<i></i>想让<i></i><i></i><i></i><i></i>疏远。
但<i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i>情败露，田慧只<i></i>让江宴先<i></i>离<i></i>。
“江宴，今<i></i><i></i><i></i>先回<i></i>吧，没<i></i>什么<i></i>情<i></i>。”
江宴<i></i>李<i></i><i></i>听<i></i>话<i></i>感<i></i>很诧异，昨<i></i>刚回<i></i><i></i>，很<i></i>急<i></i>回<i></i>，今<i></i>怎么<i></i>走<i></i>？
“怎么<i></i>？妈，难道<i></i><i></i>什么<i></i>吗？”
“<i></i><i></i><i>€</i><i></i>乐最近先<i></i>回<i></i><i></i>吗？<i></i><i></i>打算<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>陪陪<i></i>吗？”
田慧<i></i><i></i>知道，<i></i><i></i>始叫江宴回<i></i><i></i>目<i></i><i></i><i></i><i></i>，但<i></i><i></i><i></i>改变<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>畏惧<i></i><i></i><i></i>田慧，<i></i><i></i><i></i><i></i>想让江宴留<i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i>又听<i></i>江宴<i></i><i></i>问她，她又<i></i>知道该<i></i>何回答。
江宴<i></i><i></i><i></i>候<i></i><i></i><i></i>田慧<i></i>么<i></i>气，<i></i><i></i><i></i><i></i>己呢，<i></i><i></i><i></i>伤<i></i><i></i><i></i>。
李<i></i>看<i></i>江宴<i></i>妈妈<i></i><i></i><i>€</i>话，感觉气氛<i></i><i></i>尴尬，便<i></i><i></i>解围。
“<i></i>嘛，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>江宴叫回<i></i><i></i>吗？<i></i><i></i><i></i>竟<i></i><i></i>让江宴走<i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>意思，<i></i><i></i><i></i>乐<i></i>意思呀？<i></i><i></i>江宴走<i></i>话，<i></i><i></i><i></i>走<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>想<i></i>李乐<i></i><i></i>呆<i></i><i></i><i></i>。”
李<i></i>又<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i>痞<i></i>劲儿摆<i></i><i></i><i></i>，
<i></i><i></i><i></i><i></i>弄，<i></i><i></i><i></i><i></i>边难<i></i><i></i>江宴<i></i>没<i></i><i></i>么难<i></i>，伤<i></i><i></i>。
毕竟李<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>，<i></i>显<i></i>田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>特意针<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>。
<i></i><i></i>江宴<i></i>难，田慧<i></i><i></i>知道该<i>€</i>什么<i></i><i></i>候，李乐<i></i><i></i>楼<i></i>走<i></i><i></i><i></i>。
“妈，<i></i>凭什么让江宴哥哥走？”
田慧听<i></i>李乐<i></i>楼<i></i><i></i><i></i>，立马站<i></i><i></i><i></i>。
“谁让<i></i><i></i><i></i><i></i>？赶紧给<i></i>回屋<i></i>。”
李<i></i><i></i><i></i>旁边傻傻<i></i>看<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i>脸茫<i></i>，看<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>话。
<i></i><i></i>李乐哪<i></i>听田慧<i></i>话，她<i></i><i></i><i></i><i></i>气头<i></i>，
再<i></i>听田慧让江宴离<i></i>更<i></i>按耐<i></i>住。
江宴<i></i>李<i></i><i></i><i></i>明白<i></i>情<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么呢？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>吵<i></i><i></i><i></i>。
再<i>€</i><i></i>，<i></i><i></i>让江宴走，或者<i></i>让李<i></i>走，<i></i><i></i>无<i></i>厚非<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>田慧累<i></i>，嫌<i></i><i></i>烦<i></i>。
但<i></i>李乐<i></i><i></i><i></i><i>€</i>，<i></i>显<i></i><i></i><i></i><i></i>太寻常。
李乐<i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>直接奔<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i>，随<i></i><i></i><i></i><i></i>揽<i></i><i></i>江宴<i></i>胳膊。
江宴哪知道李乐<i></i><i></i><i></i>什么，虽<i></i><i></i>知<i></i>措，但<i></i><i></i><i></i><i></i>赶紧往<i></i>退<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>候江宴<i></i><i></i>想<i></i>倒<i></i><i></i>避嫌，只<i></i>害怕看<i></i>李乐<i></i><i></i>么激愤<i></i><i></i><i></i>。
田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>李乐<i></i>江宴给拉<i></i><i></i>，<i></i>劲<i></i>才<i></i>李乐往<i></i>推<i></i>呢。
“李<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>愣<i></i>干什么？赶紧<i></i><i></i>妹妹带<i></i>楼<i></i>。”
李<i></i><i></i><i></i>知道怎么回<i></i>，听<i></i><i></i>妈<i></i><i></i>跟<i></i><i>€</i>，赶紧哦<i></i>几声，<i></i><i></i><i></i>拉住李乐<i></i>。
“<i></i>别拉<i></i>，<i></i>拉<i></i><i></i>没<i></i>，<i></i>拉<i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>。”
随<i></i>，李乐<i></i>看向<i></i>江宴，江宴<i></i><i></i><i></i>知道<i></i>怎么回<i></i><i></i>。
“江宴哥哥<i></i>喜欢<i></i>，<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
听<i></i><i></i>话<i></i>田慧，更<i></i>气<i></i>，<i></i><i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i><i></i>。
江宴听<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>敢置信，<i></i><i></i><i></i>信<i></i>己<i></i>妹妹竟<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>话？
李<i></i><i></i>被吓傻<i></i>，<i></i><i></i>知道原<i></i>李乐<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i>感情。
随<i></i>看向流<i></i>眼泪<i></i>李乐，又看向<i></i><i></i><i></i>火<i></i>母<i></i>，眼看田慧<i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i>，李<i></i>赶紧<i></i>李乐拉<i></i><i></i><i></i>。
再<i></i>听田慧让江宴离<i></i>更<i></i>按耐<i></i>住。
江宴<i></i>李<i></i><i></i><i></i>明白<i></i>情<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么呢？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>吵<i></i><i></i><i></i>。
再<i>€</i><i></i>，<i></i><i></i>让江宴走，或者<i></i>让李<i></i>走，<i></i><i></i>无<i></i>厚非<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>田慧累<i></i>，嫌<i></i><i></i>烦<i></i>。
但<i></i>李乐<i></i><i></i><i></i><i>€</i>，<i></i>显<i></i><i></i><i></i><i></i>太寻常。
李乐<i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>直接奔<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i>，随<i></i><i></i><i></i><i></i>揽<i></i><i></i>江宴<i></i>胳膊。
江宴哪知道李乐<i></i><i></i><i></i>什么，虽<i></i><i></i>知<i></i>措，但<i></i><i></i><i></i><i></i>赶紧往<i></i>退<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>候江宴<i></i><i></i>想<i></i>倒<i></i><i></i>避嫌，只<i></i>害怕看<i></i>李乐<i></i><i></i>么激愤<i></i><i></i><i></i>。
田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>李乐<i></i>江宴给拉<i></i><i></i>，<i></i>劲<i></i>才<i></i>李乐往<i></i>推<i></i>呢。
“李<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>愣<i></i>干什么？赶紧<i></i><i></i>妹妹带<i></i>楼<i></i>。”
李<i></i><i></i><i></i>知道怎么回<i></i>，听<i></i><i></i>妈<i></i><i></i>跟<i></i><i>€</i>，赶紧哦<i></i>几声，<i></i><i></i><i></i>拉住李乐<i></i>。
“<i></i>别拉<i></i>，<i></i>拉<i></i><i></i>没<i></i>，<i></i>拉<i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>。”
随<i></i>，李乐<i></i>看向<i></i>江宴，江宴<i></i><i></i><i></i>知道<i></i>怎么回<i></i><i></i>。
“江宴哥哥<i></i>喜欢<i></i>，<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
听<i></i><i></i>话<i></i>田慧，更<i></i>气<i></i>，<i></i><i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i><i></i>。
江宴听<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>敢置信，<i></i><i></i><i></i>信<i></i>己<i></i>妹妹竟<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>话？
李<i></i><i></i>被吓傻<i></i>，<i></i><i></i>知道原<i></i>李乐<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i>感情。
随<i></i>看向流<i></i>眼泪<i></i>李乐，又看向<i></i><i></i><i></i>火<i></i>母<i></i>，眼看田慧<i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i>，李<i></i>赶紧<i></i>李乐拉<i></i><i></i><i></i>。
再<i></i>听田慧让江宴离<i></i>更<i></i>按耐<i></i>住。
江宴<i></i>李<i></i><i></i><i></i>明白<i></i>情<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么呢？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>吵<i></i><i></i><i></i>。
再<i>€</i><i></i>，<i></i><i></i>让江宴走，或者<i></i>让李<i></i>走，<i></i><i></i>无<i></i>厚非<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>田慧累<i></i>，嫌<i></i><i></i>烦<i></i>。
但<i></i>李乐<i></i><i></i><i></i><i>€</i>，<i></i>显<i></i><i></i><i></i><i></i>太寻常。
李乐<i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>直接奔<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i>，随<i></i><i></i><i></i><i></i>揽<i></i><i></i>江宴<i></i>胳膊。
江宴哪知道李乐<i></i><i></i><i></i>什么，虽<i></i><i></i>知<i></i>措，但<i></i><i></i><i></i><i></i>赶紧往<i></i>退<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>候江宴<i></i><i></i>想<i></i>倒<i></i><i></i>避嫌，只<i></i>害怕看<i></i>李乐<i></i><i></i>么激愤<i></i><i></i><i></i>。
田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>李乐<i></i>江宴给拉<i></i><i></i>，<i></i>劲<i></i>才<i></i>李乐往<i></i>推<i></i>呢。
“李<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>愣<i></i>干什么？赶紧<i></i><i></i>妹妹带<i></i>楼<i></i>。”
李<i></i><i></i><i></i>知道怎么回<i></i>，听<i></i><i></i>妈<i></i><i></i>跟<i></i><i>€</i>，赶紧哦<i></i>几声，<i></i><i></i><i></i>拉住李乐<i></i>。
“<i></i>别拉<i></i>，<i></i>拉<i></i><i></i>没<i></i>，<i></i>拉<i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>。”
随<i></i>，李乐<i></i>看向<i></i>江宴，江宴<i></i><i></i><i></i>知道<i></i>怎么回<i></i><i></i>。
“江宴哥哥<i></i>喜欢<i></i>，<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
听<i></i><i></i>话<i></i>田慧，更<i></i>气<i></i>，<i></i><i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i><i></i>。
江宴听<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>敢置信，<i></i><i></i><i></i>信<i></i>己<i></i>妹妹竟<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>话？
李<i></i><i></i>被吓傻<i></i>，<i></i><i></i>知道原<i></i>李乐<i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i>感情。
随<i></i>看向流<i></i>眼泪<i></i>李乐，又看向<i></i><i></i><i></i>火<i></i>母<i></i>，眼看田慧<i></i><i></i>打<i></i>李乐<i></i>，李<i></i>赶紧<i></i>李乐拉<i></i><i></i><i></i>。
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 莫将离 的《审神者万叶排球部奋斗中！[综原神]》最快更新
第108章 成为审神者的第一百零八天 免费阅读.[.aishu55.cc]