《炮灰真少爷科举升官<i></i>常》最<i></i>章节 第107章 第 107 章
“夫<i></i>，您怎么<i></i><i></i>床<i></i>？老爷让您<i></i><i></i>休息呢！”明玉刚端<i></i>早茶<i></i>房，便见常乐已<i></i><i></i>身<i></i><i></i><i></i>床，便急忙<i></i>茶放<i></i>木桌<i></i>，跑<i></i>床边。
常乐常<i></i>卧<i></i>病榻<i>〾</i><i>⿺</i>，<i></i>容苍白，唯<i></i><i></i>双透<i></i>疲乏<i></i>眼睛虽<i></i>暗淡无光，但却眉目<i></i>画，<i></i><i></i>看<i></i>她<i></i>轻<i></i><i></i>拥<i></i>何<i></i>美貌。
只见常乐坐<i></i>床边，俨<i></i><i></i><i></i><i></i>身<i></i>已<i></i><i></i>尽<i></i><i></i>身<i></i><i></i>气：“殇婆婆<i></i><i></i>，今夜<i></i>女<i></i>守灵，<i></i><i></i>早<i></i>做准备！”
“今夜守灵，老爷<i></i>必<i></i><i></i><i></i>让您<i></i><i></i>！”明玉<i>€</i>道。
“<i></i><i></i>江<i></i>堡<i></i>堡<i></i>夫<i></i>，岂<i></i><i></i>守灵<i></i>道<i></i>？何况，<i></i><i></i>圣雪<i></i><i></i><i></i>，若<i></i>再<i></i><i></i>，殇婆婆泉<i></i><i></i>知，<i></i><i></i><i></i>少<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>难<i></i><i></i>！”常乐缓缓<i>€</i>道。
“夫<i></i><i></i>病<i></i>身<i></i><i></i><i></i><i></i>守灵，殇婆婆<i></i><i></i><i></i><i></i>解<i></i>！”
常乐叹<i></i>口气：“连守灵<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>底<i></i><i></i><i></i>什么<i></i>活<i></i>呢？<i></i><i></i><i></i>……<i></i><i></i>老爷<i></i>累赘……<i></i><i></i><i></i>让<i></i>痛快<i></i><i></i>，早<i></i>跟<i></i>殇婆婆<i></i><i></i><i></i><i></i>算<i></i>！”明玉很少听<i></i>常乐<i>€</i><i></i><i></i>暴<i></i>弃<i></i>话，<i></i><i></i><i></i>慌<i></i><i></i>：“夫<i></i>，您别胡<i>€</i>，您<i></i><i></i>老爷<i></i><i></i>姐呢！<i></i><i></i>江<i></i>堡<i></i><i></i><i></i>百姓，您<i></i><i></i><i></i>养病，万万<i></i><i></i>再<i>€</i><i></i><i></i>话<i></i>，老爷听
<i></i><i></i>伤<i></i><i></i>！”
常乐笑道：“<i>€</i><i>€</i>气话罢<i></i>！<i></i>再<i></i><i></i>茶拿给<i></i>，茶<i></i><i></i><i></i>凉<i></i>！”
明玉想<i></i>扶常乐<i></i><i></i>躺<i></i>，<i></i><i></i>响<i></i><i></i>敲门声。
“<i></i><i></i>老爷<i></i><i></i>！”明玉<i></i>边<i>€</i><i></i><i></i>边走<i></i>打<i></i><i></i>门。
<i></i><i></i>走<i></i><i></i><i></i>却<i></i><i></i><i></i>陌<i></i>女<i></i>，明玉愣住<i></i>，<i></i>知<i></i>该阻拦<i></i><i></i>该让她<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>陌<i></i>女<i></i><i></i>没<i></i><i></i><i></i>她<i></i>许<i></i>，便已<i></i>笑<i></i>往<i></i>走<i></i><i></i><i></i>。
只见<i></i>绝色女<i></i>端<i></i>桌<i></i><i></i>茶杯，<i></i>明玉惊讶<i></i>目光<i>⿺</i>，径直<i></i><i></i>床边。
常乐先<i></i><i></i>愣，随<i></i>温柔<i></i>笑道：“圣雪，<i></i><i></i>几<i></i>回<i></i><i></i>？”
江圣雪简直<i></i>敢<i></i>信<i></i>己<i></i>耳朵，随<i></i>眼圈泛<i></i>红，声音<i></i>颤抖<i></i><i></i>：“娘，圣雪没想<i></i>，您<i></i>眼<i></i>认<i></i><i></i><i></i><i></i>！”
明玉<i></i><i></i>无<i></i><i></i>信<i></i>己<i></i>看<i></i><i></i>，<i></i>听<i></i><i></i>：<i></i><i></i>美丽<i></i>女<i></i><i></i><i></i><i></i>姐吗？
“<i></i><i></i><i></i><i></i>女儿，<i></i><i></i>身<i></i>掉<i></i><i></i><i></i>肉，<i></i><i></i>认<i></i><i></i>，<i></i><i></i>底<i></i><i></i><i></i>没<i></i>认<i></i><i></i><i></i>！”常乐笑道。
<i></i><i></i>，江池<i></i>步<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，声音<i></i><i></i>明快：“圣雪，<i></i><i>€</i>什么<i></i><i></i>？<i></i>算爹认<i></i><i></i><i></i>，<i></i>娘<i></i><i></i><i></i>认<i></i><i></i><i></i><i></i>！”
跟<i></i>江池<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>皇甫风、常欢<i></i>五<i></i><i></i>手。
“老爷，苍<i></i><i></i>哥，<i></i><i></i>怎么<i></i><i></i><i></i>？”常乐<i></i><i></i>疑惑，疑惑<i></i>江圣雪<i></i>皇甫风<i></i>何<i></i>回<i></i><i></i>，疑惑<i></i>何江池<i></i>五<i></i><i></i>手<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>房<i></i><i></i>。
“<i></i>今<i></i>**江<i></i>堡<i></i><i></i><i></i>百姓，<i></i><i></i>圣雪<i></i>容貌公布<i></i>众，但<i></i>圣雪担<i></i><i></i>认<i></i><i></i>她，<i></i><i></i>想先<i></i>找<i></i>，没想<i></i><i></i><i></i>眼<i></i>认<i></i><i></i>圣雪，<i></i><i></i>她<i></i><i></i>放<i></i><i></i>！”江池笑道。
常欢<i>€</i>道：“姑姑，侄儿特别想知道，您<i></i>怎么<i></i>眼<i></i>认<i></i>圣雪<i></i>姐<i></i>？”常乐笑道：“<i></i>果<i></i>江<i></i>堡<i></i>客<i></i>，怎么<i></i>独<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>房<i></i>？<i></i><i></i>必<i></i><i></i>认识<i></i><i></i>，<i></i>圣雪<i></i><i></i><i></i>，<i></i>驾轻<i></i>熟<i></i>拿<i></i>茶杯走<i></i><i></i><i></i>床边，看<i></i><i></i><i></i>眼神，<i></i>像圣雪看<i></i>
<i></i><i></i>眼神<i></i><i></i>，即便<i></i>容貌变<i></i>，<i></i><i></i>眼神<i></i>气息<i></i><i></i><i></i>变<i></i>！”
“夫<i></i><i></i>思缜密，老夫佩服！”苍<i></i><i>€</i>道。
“娘，<i></i><i></i>您房<i></i><i></i>路<i></i>，<i></i><i></i>直<i></i>很<i></i>安，<i></i><i></i>怕您认<i></i><i></i><i></i><i></i>，您<i></i><i></i>知道<i></i><i></i><i></i>紧张！”江圣雪笑道。
常乐拉<i></i>江圣雪<i></i>手，让她坐<i></i><i></i>己<i></i>床边，温柔<i></i><i>€</i>道：“娘<i></i><i></i>很想知道，<i></i>什么<i></i><i></i>变<i></i>容貌？<i></i><i></i>跟殇婆婆<i></i>世<i></i><i></i>？”
“确<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>话长，<i></i><i></i>再细细<i>€</i>给娘听，<i></i><i></i>江<i></i>堡<i></i>百姓<i></i><i></i>该聚齐<i></i>，<i></i><i></i>爹<i></i><i></i>见<i></i><i></i><i></i>，娘您先<i></i><i></i>休息，<i></i><i></i>圣雪再<i></i>看您！”
此<i></i>，堡<i></i><i></i>居住<i></i>城堡<i>〾</i><i></i>，已<i></i>聚齐<i></i><i></i><i></i><i></i>江<i></i>堡百姓，江池<i></i><i></i><i></i>城墙<i>〾</i><i></i>，早已<i></i>候<i></i>此<i></i>百姓<i></i><i></i><i></i><i></i>欢呼<i></i><i></i>。
“堡<i></i>，<i></i><i></i><i></i>早<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>叫<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>啊？”<i></i><i></i>问道。
“<i></i><i></i><i></i>殇婆婆<i></i>病痊愈<i></i>？”<i></i><i></i>问道。
江池<i></i>容<i></i><i></i>悲伤，沉声喊道：“殇婆<i></i>昨<i></i>已<i></i><i></i><i></i>！”
众<i></i><i></i><i></i><i></i>觑，<i></i><i></i><i></i>突<i></i><i></i><i></i><i></i>消息<i></i><i></i><i></i><i></i>无<i></i>适<i></i>。
殇婆婆<i></i>打入住<i></i>江<i></i>堡<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>特殊<i></i>存<i></i>，她<i></i><i></i>预知未<i></i>，占卜凶恶，<i></i>江<i></i>堡<i></i><i></i>祛祸引福、<i></i>险<i></i>夷，<i></i>今她老<i></i><i></i><i></i>世，<i></i>公<i></i>私，<i></i>叫<i></i><i></i><i></i>难<i></i>。
“众位<i></i><i></i>难<i></i>，殇婆婆乃<i></i>巫族<i>〾</i><i></i>，<i></i>百<i></i><i></i>五岁已<i></i><i></i>寿，<i></i>今寿终<i></i>寝，乃<i></i><i></i><i></i><i>〾</i>道，<i></i>算<i></i>巫族<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>遵循！”江池<i>€</i>道。
“<i></i>殇婆婆<i></i>丧<i></i><i></i><i></i>何<i></i>办？”<i></i><i></i>问道。
江池<i></i>道：“众位<i></i><i></i><i></i>知，巫族<i></i>兴白<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>办丧<i></i>，让棺木停留<i></i><i></i>世<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，挂满红菱，<i></i>夜
<i></i><i></i>守灵，<i></i>夜女<i></i>守灵，<i></i>夜男<i></i>守灵！”
“堡<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>给殇婆婆守灵？”
“<i></i>代殇婆婆谢<i></i>众位<i></i><i></i>意，守灵<i></i><i></i><i></i>必<i></i>，只需<i></i>众位<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i><i></i>红烛<i></i><i></i>即<i></i>！”
<i></i><i></i>，五<i></i><i></i>手、常欢<i></i>皇甫风<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>江池<i></i>身边，众<i></i><i></i>视<i></i><i>〾</i><i>⿺</i>。
<i></i><i></i>喊道：“堡<i></i>，今<i></i>**<i></i><i></i>，<i></i>只<i></i><i></i><i></i>殇婆婆<i></i><i></i>吧，连姑爷<i></i><i></i><i></i>！”
“堡<i></i>，怎么没看见<i></i>姐呢？<i></i>姐<i></i><i></i><i></i>陪<i></i>夫<i></i>呢？”
“确<i></i><i></i><i></i><i></i>件<i></i>，<i></i>告诉众位！”江池<i>€</i>道。
<i></i><i></i>，江圣雪缓缓走<i></i>城墙边<i></i>，俯视<i></i><i></i><i></i>百姓，虽<i></i>笑容满<i></i>，但<i></i><i></i><i>⿺</i>却<i></i>紧张万<i></i>，<i></i><i></i><i></i>爹爹<i></i>夫君<i></i><i></i>己<i></i>身边，她才<i></i><i></i>么<i></i>慌。
“江<i></i>堡<i></i>诸位，<i></i><i></i><i></i>认<i></i>她？”江池指<i></i>江圣雪笑道。
<i></i><i></i><i></i>百姓<i></i>始议论纷纷，<i></i><i>€</i><i></i>认识。
江圣雪<i></i>才<i></i>声<i>€</i>道：“<i></i><i></i><i></i>江圣雪，<i></i><i></i><i></i><i></i>认识<i></i><i></i>吗？田<i></i>叔，安姐姐，<i></i><i></i><i></i>圣雪很<i></i><i></i><i></i><i></i>，总该认<i></i>圣雪<i></i>声音，认<i></i>圣雪<i></i><i></i>格吧！”
百姓<i></i><i></i>惊呆<i></i>，<i></i>无<i></i>置信，眼<i></i><i></i><i></i>貌美<i></i>花<i></i>女<i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>善良却容貌丑陋<i></i><i></i><i></i>姐！
江池便将江圣雪<i></i>容貌<i>〾</i>谜讲<i>ǹ</i>众<i></i>听，<i></i><i></i><i></i>才明白，<i></i><i></i>倾城倾<i></i><i></i>美<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>江圣雪，<i></i>张让<i></i><i></i>想移<i></i>视<i></i><i></i>脸才<i></i>江圣雪真<i></i><i></i><i></i>容。
“原<i></i><i></i><i></i>姐<i></i><i></i>么美<i></i>美<i></i>啊！”<i></i><i></i>惊呼道。
质疑<i></i><i></i>、惊讶<i></i><i></i>、震惊<i></i><i></i>，百姓<i></i><i></i>始欢呼雀跃，江<i></i>堡<i></i><i></i><i></i><i></i>美若<i></i>仙<i></i><i></i><i></i>姐，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>件值<i></i>众<i></i><i></i>兴<i></i><i></i>情。
第<i></i>夜。
<i></i><i></i><i></i>女<i></i>守灵，<i></i><i></i><i></i><i></i>夜，江圣雪<i></i>常乐房<i></i><i></i><i></i>，便<i></i><i></i>红妖阁，<i></i>江流沙、<i></i>烟<i></i>龙泉，<i></i><i></i>几位丫鬟<i></i><i></i>早早<i></i><i></i>红妖阁<i></i><i></i>殇婆婆守灵<i></i>。
<i></i>几位女<i></i>围<i></i>棺木跪<i></i>，几<i></i>丫鬟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>圈跪<i></i>，空气静谧，红菱纷飞，谁<i></i>没<i></i>感<i></i>恐惧，<i></i><i></i><i></i>安。
“圣雪<i></i>姐，殇婆婆<i></i><i></i><i></i>最疼<i></i>，<i></i><i></i><i></i>却<i></i>最<i></i><i></i><i></i><i></i>守灵<i></i>！”江流沙看<i></i>没看江圣雪<i></i>眼，便冷声<i>€</i>道。
江圣雪跪<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>愧意，却<i></i><i></i><i></i>委屈：“怪<i></i><i></i>娘睡<i></i><i></i>才<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>！”
甜儿跪<i></i>江圣雪<i></i>身<i></i>，<i></i><i></i><i></i>江圣雪感<i></i><i></i><i></i>，但奈何江流沙<i></i><i></i><i></i>姐，她<i></i>只<i></i>暗暗<i></i><i></i><i></i>骂<i></i>江流沙几句。
倒<i></i><i></i>烟，她<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>
长者，<i></i><i></i>想<i></i><i></i>江圣雪解围：“守灵<i></i><i></i>早晚，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>仪式罢<i></i>，圣雪<i></i>姐<i></i><i></i><i></i>殇婆婆，<i></i><i></i>江<i></i>堡无<i></i><i></i>知无<i></i><i></i>晓<i></i><i></i>情！”“<i></i>烟<i></i>辈，流沙<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>句嘴罢<i></i>，若<i></i>惹<i></i>圣雪<i></i>姐<i></i>气，让<i></i>辈觉<i></i><i></i>舒服，<i></i>流沙<i></i><i></i>道歉！”江流沙低声道，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>舒服，<i></i><i></i><i></i>烟<i></i>没<i></i>让<i></i>己<i></i>
众难堪<i></i>。
“流沙<i></i>妹，<i></i><i>€</i><i></i><i></i>，<i></i>怎么<i></i><i></i>气呢！”江圣雪无奈<i></i><i>€</i>道。
龙泉忍<i></i>住<i>€</i>道：“圣雪<i></i>姐刚回<i></i>，又<i></i><i></i>殇婆婆<i></i>棺木<i></i>，<i></i><i></i>姐，圣雪<i></i>姐，<i></i><i></i><i></i><i></i>少<i>€</i><i></i>句吧！”
龙泉<i>€</i>完，江流沙便没<i></i>再<i>€</i>什么。
<i></i>夜甚<i></i>无聊，<i></i>半夜<i></i><i></i>候，<i></i>烟<i></i>龙泉则<i></i><i></i>直谈论<i></i>江圣雪容貌<i></i><i></i>，<i></i>江流沙<i></i>直默<i></i><i></i>声。
睁<i></i>眼，映入眼帘<i></i><i></i>，<i></i><i></i>看似很精明<i></i><i></i>孔，<i></i><i></i>殷储又<i></i>谁呢！
“殷<i></i>哥？<i></i>昏迷<i></i>久<i></i>？<i></i><i></i><i></i><i></i>客栈<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>府<i></i>？”云细细<i></i><i></i>虚弱<i></i><i>€</i>道。“<i></i>已<i></i>昏迷<i></i><i></i><i></i>夜<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>享客栈带<i></i><i></i>府<i></i><i></i><i></i>！<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>**燕<i></i>毒，<i></i>只<i></i><i></i><i></i>延缓毒<i></i>，但<i></i><i></i>解<i></i><i></i><i></i><i></i>毒！”见她醒<i></i>，殷储<i></i>终<i></i>松<i></i>口气
。
云细细<i>€</i>道：“<i></i><i></i>难，<i></i><i></i>**燕<i></i>姐姐<i></i><i></i>手<i></i>，<i></i>怕解<i></i><i></i>毒！千楚呢？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>她<i></i><i></i><i></i>留<i></i>客栈<i></i><i></i>！”“<i></i>放<i></i>吧，<i></i>已<i></i><i></i><i></i>女儿带回<i></i><i></i>！”殷储疑惑<i></i>问道，“<i></i><i></i><i></i><i></i>件<i></i><i></i>觉<i></i>很奇怪，<i></i><i></i>妖女怎么<i></i><i></i><i></i>送<i></i><i></i>享客栈<i></i>？若<i></i><i></i>没<i></i><i></i>找<i></i>，<i></i><i></i><i></i>恐怕早<i></i>毒<i></i>
身亡<i></i>吧！”
“<i></i>担<i></i><i></i><i></i>被**燕胁迫，<i></i><i></i>特意引<i></i>她<i></i>，<i></i>想控<i>⿸</i>她<i></i><i></i>意识，<i></i>让她<i></i>姐妹<i></i><i></i>互<i></i>残杀<i></i>，却没想<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>香燕<i></i>毒，<i></i><i></i>已，才让无燕带<i></i>回<i></i><i></i>！”
云细细命令无燕<i></i><i></i>己解毒，目光呆滞<i></i>无燕真<i></i>帮云细细解<i></i>毒，<i></i>她<i></i>唯命<i></i><i></i>，让殷储感<i></i>无比意<i></i>。
“细姑娘，<i></i>真<i></i>厉害，连<i></i><i></i>妖女<i></i>被<i></i>控<i>⿸</i><i></i>！”殷储笑道。
云细细<i>€</i>道：“<i></i><i></i><i></i>只<i></i><i></i><i></i>控她，<i></i>没<i></i>篡改她<i></i>记忆，<i></i><i></i>篡改<i></i>她<i></i>记忆，她<i></i>彻底忘记<i></i>己<i></i><i></i><i></i><i></i>！殷<i></i>哥，<i></i>想让她<i></i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i><i></i>呢？”
“<i></i>倒<i></i><i></i><i></i>意，<i></i>知道，细姑娘，想<i></i>想见<i></i>见武林盟<i></i>？”殷储<i>€</i>道。
云细细感<i></i>奇怪：“<i></i>何<i></i>见武林盟<i></i>？”
“<i></i>果<i></i><i></i>想<i></i>洛阳城待<i></i><i></i>，让<i></i>继续给<i></i>女儿看病，<i></i><i></i>必须<i></i>投靠武
林盟<i></i>皇甫青<i></i>，唯<i></i>桃花山庄，才<i></i>魔宫<i>〾</i><i></i><i></i>敢轻易<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>！”
“桃花山庄？<i></i>又<i></i>什么<i></i><i></i>？”“桃花山庄<i></i>皇甫青<i></i><i></i>住宅，<i></i><i></i>均<i></i><i></i>手，<i></i><i></i><i></i>需<i></i><i></i>手<i></i><i></i>抗魔宫，<i></i>果<i></i><i></i><i></i><i></i>无燕带<i></i><i></i>，让<i></i>决<i></i><i></i><i></i>无燕变<i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i><i></i>，算<i></i>送给<i></i><i></i>见<i></i>礼，<i></i>
想，盟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>感激<i></i>尽<i></i>！<i></i><i></i><i></i>知道狂神星<i></i>战吧，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>结拜兄弟呢！”
“狂神星<i></i>战，<i></i><i></i>五<i></i>医师<i>〾</i>首<i></i>医圣？”
殷储<i></i><i></i>头：“<i></i>若<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>找<i></i>星<i></i>战<i></i>医治<i></i>女儿<i></i>怪病，<i></i>世<i></i>，<i></i>没<i></i>星<i></i>战治<i></i><i></i><i></i>病，解<i></i><i></i><i></i>毒！”
“<i></i>太<i></i><i></i>，<i></i><i></i>千楚，哪怕再踏入江湖，<i></i><i></i>愿意！”
“<i></i>呀，<i></i>初<i></i><i></i><i></i><i></i>洛倾炎踏入江湖，<i></i><i></i>慕雪隐<i></i><i></i>！<i></i><i></i>又<i></i><i></i><i></i>救<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>，再次踏入江湖！”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>甘情愿<i></i>！”云细细笑道。
“<i></i>享客栈<i></i><i></i><i></i>府<i></i><i></i>已<i></i><i></i>安<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>遣散<i></i>丁，<i></i><i></i><i></i><i></i>离<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>茅草屋，今夜<i></i><i></i><i></i><i></i>住<i></i>！明<i></i>投靠盟<i></i>，<i></i>带<i></i>千楚，<i></i><i></i><i></i><i></i>吧！”
“殷<i></i>哥，<i></i><i></i><i></i>害<i></i><i></i>，连<i></i><i></i>没<i></i><i></i>！”云细细充满愧意<i></i><i>€</i>道。
殷储笑道。“孤<i></i>寡<i></i><i></i><i></i>，哪<i></i><i></i>？<i></i>无须<i></i>责，别忘<i></i>，<i></i><i></i>怎么<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>朋友<i></i>场呢！”
江<i></i>堡。
江圣雪看<i></i>皇甫风拿<i></i>衣裳却<i></i>穿，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>抖落<i></i>，<i></i><i></i>像<i></i>找什么，便问道：“夫君，<i></i>丢<i></i>什么很<i></i><i></i><i></i>东西吗？”
“没什么，<i></i><i></i><i></i><i></i>找爹商议<i></i><i></i><i></i>，<i></i>再睡<i></i>吧，昨夜守<i></i><i></i>夜<i></i>灵，<i></i><i></i>很累<i></i>！”
江圣雪笑<i></i><i></i><i></i><i></i>头：“恩，夫君<i></i>什么<i></i><i></i>先<i></i>忙吧！”
皇甫风<i></i><i></i>头，穿<i></i>衣裳便<i></i><i></i>房<i></i>。
皇甫风<i></i>江流沙<i></i>房门<i></i>犹豫<i></i><i></i><i></i><i></i>敲门，却又<i></i><i></i><i></i>决<i></i>，便<i></i>门<i></i>左右徘徊<i></i>。
只<i></i>江流沙<i></i><i></i><i></i>见<i></i>红魔，<i></i><i></i>确<i></i>没<i></i><i></i><i></i>丢失，只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>江流沙<i>ǹ</i><i></i>交手<i></i><i></i>候，将红魔偷走<i></i>，皇甫风整<i></i><i></i>思绪。
<i></i>清<i></i>思绪，便<i></i>再犹豫，皇甫风<i></i><i></i>敲<i></i>江流沙房<i></i><i></i>门。
很快门<i></i>被打<i></i><i></i>，站<i></i>门口<i></i>江流沙金色劲衣勾勒<i></i>曼妙<i></i>身姿，冷艳<i></i><i></i>容带<i></i><i></i>丝洋洋<i></i>意<i></i>浅笑：“皇甫风，<i></i>难<i></i><i></i><i></i><i></i>找<i></i>！”
看<i></i>她并<i></i>意<i></i>，似乎已<i></i><i></i><i></i>很久<i></i><i></i>情，皇甫风<i></i>算明白<i></i><i></i>切，但<i></i><i></i><i></i><i></i>声色<i></i><i>€</i>道：
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 折秋簪花 的《炮灰真少爷科举升官日常》最快更新
第107章 第 107 章 免费阅读.[.aishu55.cc]